پرداختند و اين فريضهء اساسى و مهم را فداى جنگ نكردند . « 1 » راجع به حضرت امام زين‌العابدين ( ع ) نقل شده است كه بسيار عبادت مىكردند و در پاسخ به تقاضاى برخى نزديكان مبنى بر كاستن از ميزان عبادات ، با گريه فرمودند : من وقتى به ياد نمازها و عبادات اميرالمؤمنين ( ع ) مىافتم ، از عبادات خود خجالت مىكشم و كجا توان عبادات اميرالمؤمنين ( ع ) را دارم . « 2 » امام هفتم حضرت موسى بن جعفر ( ع ) وقتى كه وارد زندان شدند ، فرمودند : خدايا جاى خلوتى مىخواستم كه بتوانم رابطه‌ام با تو را مستحكم‌تر كنم ، الحمدالله پيدا شد و در تاريخ نوشته‌اند كه حضرت موسى بن جعفر ( ع ) در زندان بسيار نماز مىخواندند . « 3 » هنگامى كه دعبل به محضر امام علىابن موسىالرضا ( ع ) رسيد و آن اشعار تاريخى را خواند ، امام رضا ( ع ) عباى خود را به او هديه كردند و فرمودند : من شب‌ها در اين جبّه بسيار نماز خوانده‌ام . « 4 » از اين قبيل روايات ، در سيرهء پيامبر اكرم ( ص ) و اهل‌بيت عصمت و طهارت ( عليهم السلام ) فراوان يافت مىشود و در اين مجال فرصت بازگوئى مفصّل آن نيست و كتاب جداگانه‌اى مىطلبد . ولى در همين بيان مختصر ميزان اهميّت آن ذوات نورانى به نماز ، روشن مىگردد . سالك بايد از سيرهء معصومين ( عليهم السلام ) سرمشق بگيرد و نماز را در متن زندگى و مقدّم بر همهء امور مادّى و معنوى قرار دهد . مسلمان واقعى كسى است كه در وقت نماز يك تلاطم درونى پيدا كند و به جز نماز ، به امر ديگرى توجّه نداشته باشد .

--> ( 1 ) . بحارالانوار ، ج 45 ، ص 21 ( 2 ) . الخرائج ، ج 2 ، ص 890 : « . . . مَنْ يقْوَى عَلَى عِبَادَة امِيرَ المؤمِنينَ » ( 3 ) . بحارالانوار ، ج 48 ، ص 221 - 213 ( 4 ) . وسائل الشّيعة ، ج 4 ، ص 99 : « أَنَّهُ خَلَعَ عَلَى دِعْبِلٍ قَمِيصاً مِنْ خَزٍّ وَ قَالَ لَهُ احْتَفِظْ بِهَذَا الْقَمِيصِ فَقَدْ صَلَّيتُ فِيهِ أَلْفَ لَيلَة أَلْفَ رَكْعَة وَ خَتَمْتُ فِيهِ الْقُرْآنَ أَلْفَ خَتْمَة »