كه فرماندهى جنگ را بر عهده داشتند ، از نماز غافل نبودند و در شب ليلة الهرير نيز نماز شب ايشان ترك نشد و مرتّب از نماز كمك مىگرفتند . « 1 » حضرت زهراى مرضيّه ( عليها السلام ) بسيارى از شب‌ها ، خصوصاً شب‌هاى جمعه از اوّل شب تا به صبح نماز مىخواندند و بعد از نماز هم اوّل به ديگران دعا مىكردند . « 2 » ايشان به اندزه‌اى روى پا مىايستادند و نماز مستحبّى مىخواندند كه پاهاى مباركشان ورم كرده بود . « 3 » امام حسن مجتبى ( ع ) وقتى قصد رفتن به مسجد داشتند ، غسل مىكردند ، بهترين لباس‌ها را مىپوشيدند و نظير دامادى كه به حجله مىرود ، به سمت مسجد مىرفتند . هنگام ورود به مسجد ، با بدن لرزان ، پاى راست را داخل مسجد مىگذاشتند و مىفرمودند : « يَا مُحْسِنُ قَدْ أَتَاكَ الْمُسِيءُ . . . » بعد وارد مسجد مىشدند . « 4 » در تاريخ آمده است كه حضرت سيّدالشهداء ( ع ) و ياران ايشان ، در سخت‌ترين شرايط و در اوج مصيبت و بلا در روز عاشورا ، نه تنها ارتباط با خداوند و مناجات با او را فراموش نكردند ، بلكه بر ميزان آن افزودند . صداى زمزمه‌هاى مناجات با خدا در نماز شب ياران با وفاى امام حسين ( ع ) ، در شب عاشورا ، فضاى كربلاى معلّى را پر كرده بود . در روز عاشورا در بحبوحهء جنگ ، امام حسين ( ع ) در وقت نماز ، به اقامهء نماز ظهر

--> ( 1 ) . وسائل الشّيعة ، ج 4 ، ص 246 : « كَانَ عَلِى ع يوْماً فِى حَرْبِ صِفِّينَ مُشْتَغِلًا بِالْحَرْبِ وَ الْقِتَالِ وَ هُوَ مَعَ ذَلِكَ بَينَ الصَّفَّينِ يرَاقِبُ الشَّمْسَ فَقَالَ لَهُ ابْنُ عَبَّاسٍ يا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَا هَذَا الْفِعْلُ قَالَ أَنْظُرُ إِلَى الزَّوَالِ حَتَّى نُصَلِّى فَقَالَ لَهُ ابْنُ عَبَّاسٍ وَ هَلْ هَذَا وَقْتُ صَلَاة إِنَّ عِنْدَنَا لَشُغُلًا بِالْقِتَالِ عَنِ الصَّلَاة فَقَالَ ع عَلَى مَا نُقَاتِلُهُمْ إِنَّمَا نُقَاتِلُهُمْ عَلَى الصَّلَاة قَالَ وَ لَمْ يتْرُكْ صَلَاة اللَّيلِ قَطُّ حَتَّى لَيلَة الْهَرِيرِ » و نيز المناقب ، ج 2 ، ص 123 ( 2 ) . علل الشّرائع ، ج 1 ، ص 181 ( 3 ) . بحارالأنوار ، ج 43 ، ص 76 : « قَالَ الْحَسَنُ مَا كَانَ فِى الدُّنْيا أَعْبَدَ مِنْ فَاطِمَة ( س ) كَانَتْ تَقُومُ حَتَّى تَتَوَرَّمَ قَدَمَاهَا » ( 4 ) . بحارالانوار ، ج 43 ، ص 339 : « إِذَا بَلَغَ بَابَ الْمَسْجِدِ رَفَعَ رَأْسَهُ وَ يقُولُ إِلَهِى ضَيفُكَ بِبَابِكَ يا مُحْسِنُ قَدْ أَتَاكَ الْمُسِىءُ فَتَجَاوَزْ عَنْ قَبِيحِ مَا عِنْدِى بِجَمِيلِ مَا عِنْدَكَ يا كَرِيم »