ضرورت و راهكارهاى بقاى جذبه بعد از به‌وجود آمدن جذبه و كشش از طرف خداوند ، وظيفهء سالك سنگين‌تر مىشود و بايد در جهت حفظ جذبه بكوشد . كسى كه لايق دريافت جذبات الهى و كسب توفيق از سوى حضرت حق مىشود ، بايد مراقب باشد آن توفيق و جذبه را از دست ندهد . گاهى يك توفيق بزرگ نصيب كسى مىشود ولى با يك گناه ناشايسته و كوچك ، آن توفيق را به كلّى از دست مىدهد . اميرالمؤمنين على ( ع ) در روايتى مىفرمايند : هيچگاه كار نيك و ثواب را كوچك مشمار ، چون ممكن است يك كار خوب از نظر تو كوچك بنمايد ولى از نظر خداوند بسيار پسنديده و با ارزش باشد و تو ندانى . و نيز گناه را كوچك مشمار ، زيرا ممكن است يك گناه در نظر تو كوچك جلوه كند ، امّا براى سقوط تو بسيار بزرگ و با اهميّت باشد و موجب خشم و غضب الهى گردد . « 1 » كسى كه توفيق الهى همراه او نباشد ، ابداً به هدايت و رستگارى نمىرسد . انسان در سرتاسر راه پر رنج سير و سلوك ، مورد امتحان الهى قرار مىگيرد و بايد با صبورى و تحمّل مصائب ، مراقب كردار و گفتارش باشد تا بتواند در طى نمودن اين راه و رسيدن به منازل بعدى موفّق شود . يكى از دوستان ما كه از اساتيد مبرّز حوزه علميه هستند ، نقل مىكردند كه روزى بعد از ظهر خوابيده بودم ، سر و صداى بچه‌ها مرا بيدار كرد . با همسرم تندى كردم كه چرا بچه‌ها سر و صدا كرده‌اند ؟ بعد از كار خود پشيمان شدم ، از خانه خارج شده و براى جبران اين برخورد تند ، شيرينى خريدم و پس از بازگشت به منزل از همسرم عذرخواهى كردم . ولى با اين حال هنوز آرام نمىگرفتم ، به همين جهت تصميم گرفتم به ديدار

--> ( 1 ) . الخصال ، ج 1 ، ص 209 : « إِنَّ اللَّهَ أَخْفَى أَرْبَعَةً فِي أَرْبَعَةٍ أَخْفَى رِضَاهُ فِي طَاعَتِهِ فَلَا تَسْتَصْغِرَنَّ شَيْئاً مِنْ طَاعَتِهِ فَرُبَّمَا وَافَقَ رِضَاهُ وَ أَنْتَ لَا تَعْلَمُ وَ أَخْفَى سَخَطَهُ فِي مَعْصِيَتِهِ فَلَا تَسْتَصْغِرَنَّ شَيْئاً مِنْ مَعْصِيَتِهِ فَرُبَّمَا وَافَقَ سَخَطُهُ ( مَعْصِيَتَهُ ) وَ أَنْتَ لَا تَعْلَم . . . »