استاد عزيزم ، آيت الله الهى ( رحمه الله ) « 1 » در شهر تبريز بروم . از مازندران به تهران و از آنجا به تبريز رفتم و به ديدار ايشان شتافتم . با توجّه به ارتباط معنوى آيت الله الهى ( رحمه الله ) با استادشان آيت الله قاضى ( رحمه الله ) كه پس از رحلت آيت الله قاضى نيز همچنان ادامه داشت ، قبلًا از آيت الله الهى ( رحمه الله ) تقاضا كرده بودم كه از مرحوم آيت الله قاضى ( رحمه الله ) خواهش كنند ، دست من را در سير و سلوك بگيرند . هنگامى كه خدمت مرحوم آقاى الهى رفتم ، ايشان با صبحانه از من پذيرائى كردند و در ضمن صرف صبحانه به من فرمودند : پيغام تو را خدمت آقاى قاضى رساندم و ايشان در جواب‌فرمودند : كسى كه با همسرش بداخلاقى كند ، شايستهء كسب چنين توفيقاتى نيست . از اين دست مسائل كوچك‌نما در زندگى سالك بسيار اتفاق مىافتد كه در نظر او بىاهميّت مىنمايد ، اما ممكن است راه او را سال‌هاى سال طولانى كند و يا حتّى او را از مسير خارج نمايد . شخصى اهميّت زيادى به نماز شب مىداد و هميشه هم توفيق خواندن نماز شب را پيدا مىكرد . نقل كرده بود كه روزى يك موش ديدم . موش را گرفتم و در مقابل گربه انداختم . بعد از اين كار ، توفيق خواندن نماز شب از او سلب شد و تا آخر عمر موفّق به خواندن نماز شب نشد . اگر سالك‌مشاهده كرد حال عبادت ندارد ، اگر در بين نماز شب خواب بر او مسلّط شد ، معلوم مىشود كه اين سلب توفيق ، به خاطر گناهى است كه انجام داده است . خواه آن گناه زبانى باشد و خواه عملى . حتّى گناهان خيلىكوچك كه به‌نظر كسى نمىرسد ، ممكن است موجب سلب توفيق شود . گاهى هم با يك جرقهء كوچك يا با يك كار خيركه در نظر ما هيچ اهميّتى ندارد ، توفيق بزرگى نصيب مىشود .

--> ( 1 ) . آيت الله سيد محمد حسن الهى طباطبايى ( رحمه الله ) ( 1388 - 1325 هق . ) ، برادر علامه سيد محمد حسين طباطبائى ( رحمه الله ) ، از شاگردان مبرّز مرحوم آيت الله سيد على قاضى ( رحمه الله ) است كه در سعه صدر و طهارت روح و حسن خلق زبانزد بوده است .