الشيخ حسين المظاهري
17
اعتكاف، سلوك منتظران (فارسى)
لَهُمْ أَعْيُنٌ لا يُبْصِرُونَ بِها وَ لَهُمْ آذانٌ لا يَسْمَعُونَ بِها أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِكَ هُمُ الْغافِلُونَ « 1 » به يقين ، گروه بسيارى از جن و انس را براى دوزخ آفريديم ؛ آنها دلها [ عقلها ] يى دارند كه با آن ( انديشه نمىكنند ، و ) نمىفهمند ؛ و چشمانى كه با آن نمىبينند ؛ و گوشهايى كه با آن نمىشنوند ؛ آنها همچون چهارپايانند ؛ بلكه گمراهتر ! اينان همان غافلانند . بنا بر تعبير تكان دهندهء قرآن كريم ، گويا گروهى از انسانها براى جهنّم خلق شدهاند و دوان دوان به سمت آن مىشتابند . اگر راجع به مذمّت غفلت ، آيهاى جز اين آيه نداشتيم ، بس بود كه بدانيم بايد توجّه داشته باشيم ، بايد بيدار باشيم ، بايد بدانيم كه از كجا آمدهايم ، براى چه آمدهايم و به كجا خواهيم رفت . افراد غافل ، دل ندارند ، چشم حقيقت بين ندارند ، گوش حقيقت شنو ندارند و بالأخره پستتر از حيوانات هستند . دنيا و زرق و برق آن ، غافلان را به خود مشغول كرده و آنان را از درك ارزشهاى معنوى و كمالات روحى و فضائل اخلاقى باز داشته است . اينگونه افراد ، وقتى از خواب غفلت بيدار مىشوند كه ديگر فايده ندارد و بسيار دير شده است . لذا التماس مىكنند كه به دنيا برگردند و عمل صالح انجام دهند ، ولى به آنان خطاب مىشود كه بازگشت شما امكان ندارد . حَتَّي إِذاجاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ رَبِّ ارْجِعُونِ ، لَعَلِّي أَعْمَلُ صالِحاً فيماتَرَكْتُ كَلَّا إِنَّها كَلِمَة هُوَ قائِلُها وَ مِنْ وَرائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلىيَوْمِ يُبْعَثُون « 2 »
--> ( 1 ) . الاعراف / 179 ( 2 ) . المومنون / 99 - 100