ابن ابى الحديد از امام باقر ( ع ) جملهء عجيبى نقل مىكند . امام مىفرمايند : در زمان حجّاج‌بن يوسف ، شدّت ظلم به اهل بيت ( ع ) و شيعيان به حدّى بود كه اگر به كسى مىگفتند : زنديق يا كافر ، بهتر بود از اين كه به او بگويند : شيعهء على ! ! « 2 » با اين شدّت ظلم به اهل بيت ( ع ) ، چگونه مىشد نامى از ايشان در قرآن باشد ؟ آيا نتيجه‌اى جز نابودى اساس اسلام و قرآن داشت ؟ 8 و 9 . آيات مربوط به غدير « 3 » دو آيهء باقىمانده ، در مورد واقعهء « غدير خم » است كه به نحو متواتر هم نزد شيعه و هم نزد اهل سنّت ، ثابت است . يكى از امتيازات و افتخارات شيعه همين قضيّهء « غدير » است . ماجراى « غدير » از اين قرار بود كه سال دهم هجرى ، پيامبر اكرم ( ص ) مىدانستند كه چيزى از عمر ايشان باقى نمانده است . و در آن سال مأموريت يافته بودند كه براى حجّ به مكّه بروند و اين سفر حج از پر جمعيّت‌ترين سفرهاى حجّ در آن زمان بود . بر حسب برخى از نقل‌ها حدود صد و بيست هزار نفر در اين سفر پيامبر ( ص ) را همراهى كردند . وقتى پيامبر ( ص ) مناسك حجّ را انجام دادند ، آيه نازل شد : يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما

--> ( 2 ) . شرح نهج البلاغة ، ج 11 ، ص 44 . ( 3 ) . ن . ك : موسوعة الغدير فى الكتاب و السنة و الأدب ، ج 2 ، صص 423 - 459 .