بَلَّغْتَ رِسالَتَه « 1 » اى پيامبر ، آن وظيفه‌اى را كه بر عهدهء تو قرار داديم ( منصوب كردن اميرالمؤمنين ( ع ) براى خلافت پس از ايشان و انجام تشريفات ظاهرى آن ) ، بايد انجام دهى و به مردم ابلاغ كنى . اگر اين كار را نكنى ، هيچ كارى انجام نداده‌اى ؛ يعنى اسلام منهاى ولايت مساوى با هيچ است . زحمات بيست و سه سالهء تو هيچ نتيجه‌اى ندارد مگر اين كه اين كار را به انجام برسانى . خداوند چون مىدانست عدّه‌اى زير بار اين امر نمىروند و كارشكنىها شروع مىشود ، خيال پيامبر ( ص ) را از اين جهت هم راحت كرد و فرمود : وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاس خداوند تو را در مقابل مردم نگه مىدارد و محافظت مىكند . پيامبر ( ص ) پس از انجام مناسك به سمت مدينه به راه افتادند تا به غدير خم رسيدند . حاجيانى كه از راه جحفه به مكّه رفته‌اند ، مىدانند غدير خم كجاست . وقتى پيامبر ( ص ) به اين منطقه رسيدند ، دو مرتبه آيه نازل شد . لذا پيامبر ( ص ) همان جا از مركب پياده شدند و دستور دادند هر كه جلوتر رفته برگردد و منتظر كسانى هم كه هنوز نرسيده‌اند ، شدند تا به ايشان ملحق شوند . وقتى همه جمع شدند ، منبرى از جهاز شتران آماده كردند و پيامبر ( ص ) از آن بالا رفتند . سخنانشان را با حديث ثقلين آغار كردند ؛ حديثى كه مضمون آن را بارها و بارها براى مردم به عبارات مختلف بيان كرده بودند . پس از آن ، از

--> ( 1 ) . مائده / 67 .