كه به دنبال مادرش مىدود ، همراه پيامبر ( ص ) بودند . « 2 » هر سال كه پيامبر ( ص ) به غار حرا عزيمت مىكردند ، تنها اميرالمومنين على ( ع ) همراه ايشان بودند ؛ حتّى هنگامى كه فرشتهء وحى ، جبرئيل امين ، پيام بعثت را در غار حرا ابلاغ كرد ، حضرت على ( ع ) نيز آن جا بودند كه نالهء شيطان را شنيدند و نور وحى و رسالت را ديدند و بوى نبوّت به مشام ايشان رسيد . « 3 » و آن‌جا بود كه پيامبر ( ص ) به آن حضرت فرمودند : « هَذَا الشَّيْطَانُ قَدْ أَيِسَ مِنْ عِبَادَتِهِ إِنَّكَ تَسْمَعُ مَا أَسْمَعُ وَ تَرَى مَا أَرَى إِلَّا أَنَّكَ لَسْتَ بِنَبِىٍّ وَ لَكِنَّكَ لَوَزِيرٌ وَ إِنَّكَ لَعَلَى خَيْر » « 4 » اين شيطان است كه از آن كه او را بپرستند ، نااميد است . همانا تو مىشنوى آن چه را من مىشنوم و مىبينى آن چه را من مىبينم ، جز اين كه تو پيامبر نيستى و وزيرى و بر راه خير مىروى . خلاصه ، آنچه از روايات فهميده مىشود ، آن است كه تربيت اميرالمؤمنين ( ع ) تحت نظر مستقيم پيامبراكرم ( ص ) بوده و چنين تربيتى در شكل‌گيرى شخصيّت آن بزرگوار ، فوق العادّه اهميّت دارد . اسلام حضرت على ( ع ) نكته‌اى كه در اين جا بايد به آن توجّه شود ، اين است كه اگر چه افرادى

--> ( 2 ) . نهج البلاغة ، خطبهء 192 ، ص 300 . ( 3 ) . همان . ( 4 ) . همان ، ص 301 .