مانند عبدالمطّلب ، ابوطالب و فاطمه بنت اسد قبل از بعثت پيامبر ( ص ) بر دين حضرت‌ابراهيم ( ع ) بوده‌اند و مسلمان ابراهيمى ، امّا اميرمؤمنان ( ع ) از روزى كه از كعبه بيرون آمدند تا روزى كه در محراب مسجد كوفه به شهادت رسيدند ، مسلمان بودند ، آن هم مسلمان محمّدى ؛ هم چنان كه خود پيامبراكرم ( ص ) همچنين بودند . اگر روز مبعث ، جبرئيل امين ( ع ) با آن تشريفات پيام بعثت پيامبر ( ص ) را ابلاغ كرد ، معنايش اين نيست كه قبل از آن پيامبر نبودند . اگر در غدير خم ، پيامبر ( ص ) دست على ( ع ) را بلند كردند و به امر خداوند ، او را به ولايت منصوب فرمودند ، معنايش اين نيست كه حضرت على ( ع ) قبل از آن ولىّ نبودند . خود پيامبراكرم ( ص ) مىفرمايند : « كُنْتُ نَبِيّاً وَ آدَمُ بَيْنَ الْمَاءِ وَ الطِّين » « 1 » من پيامبر بودم در حالى كه آدم ( ع ) ميان آب و گِل بود . امّا بالأخره ابلاغ اين امور در ظاهر بايد همراه با تشريفاتى باشد و روز مبعث پيامبر ( ص ) ، روز انجام اين تشريفات بود . جبرئيل ( ع ) با قرائت آيات ابتدايى سورهء « علق » آغاز كرد : اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذى خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَ رَبُّكَ الْأَكْرَمُ الَّذى عَلَّمَ بِالْقَلَمِ عَلَّمَ الْإِنْسانَ ما لَمْ يَعْلَم

--> ( 1 ) . مرحوم علامهء مجلسى از اين روايت با عنوان « خبر مشهور » ياد مىكند . البته اين روايت به صورت « كُنْتُ نَبِيّاً وَ آدَمُ بَيْنَ الرُّوحِ وَ الْجَسَد » نيز نقل شده است . ن . ك : بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار ، ج 18 ، ص 278 .