همان وقت متوجّه شدم كه ديگر مشكل است اين فرزند روى سعادت را ببيند . و امّا اميرالمؤمنين ( ع ) از نظر قانون تغذيه هم رتبهء اوّل را داراست . از روزى كه پيامبر ( ص ) او را تحويل گرفتند ، با انگشت مبارك خود ، او را غذا مىدادند ، حتّى غذا را در دهان خود مىجويدند و له مىكردند و در دهان او مىگذاشتند . « 1 » پس از آن نيز اميرالمؤمنين ( ع ) با زهدى كه داشتند تا آخر عمر شريف ، به كمترين غذا و پاك‌ترين آن بسنده كردند . خلاصهء سخن اين كه ، از نظر قانون وراثت ، قانون تربيت ، قانون محيط و مهم‌تر از همه قانون تغذيه ، اميرالمؤمنين ( ع ) انصافاً در درجهء اوّل قرار دارد و بايد گفت از زمان حضرت آدم ( ع ) تا امروز و از امروز تا روز قيامت احدى از اين نظر مانند آن بزرگوار نبوده و نخواهد بود . امّا سخن اصلى در باب ولادت اميرالمؤمنين ( ع ) و كيفيّت آن است . ولادت اميرالمؤمنين ( ع ) حضرت على بن ابيطالب ( ع ) سى سال بعد از عام الفيل ، روز جمعه سيزده رجب متولّد شدند . در ميان شيعه مسلّم و در ميان اهل سنّت مشهور است كه ولادت اميرالمؤمنين ( ع ) در خانهء خدا اتّفاق افتاده است ؛ امتيازى كه هيچ كس از زمان حضرت آدم ( ع ) تا روز ولادت اميرالمؤمنين ( ع ) و از آن روز تا به حال نداشته و از اين به بعد هم نخواهد داشت . مرحوم علّامهء امينى در كتاب

--> ( 1 ) . نهج البلاغة ، خطبهء 192 ، ص 300 .