ثانياً وجود نظم و تدبير نيز بدون ناظم و مدبّر ممكن نيست و هيچ عاقلى نظم را زاييدهء تصادف و اتّفاق نمىداند . بنابراين عقل از روى ضرورت حكم مىكند كه نظم و تدبير اين جهان ، گواه روشنى بر وجود مدبّرى حكيم است . « 1 » خداوند مىفرمايد : سَنُريهمْ آياتِنا فى الآفاقِ وَ فى أنْفُسِهِمْ حَتّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أنَّهُ الْحَقُّ « 2 » ما آيات خود را در آفاق جهان و نفوس بندگان هويدا مىكنيم ، تا آشكار شود كه وجود خداوند حقّ است . ج ) برهان امكان ترديدى نيست كه وجود ، عارض بر جهان هستى شده است و به عبارت ديگر ، وجود براى جهان ضرورت ندارد و به اصطلاح منطقى ، عالَم « ممكن الوجود » است . پس بايد كسى اين وجود و هستى را به جهان اعطاء كرده باشد ؛ حال اين كس :

--> ( 1 ) نقل كرده‌اند كه « نيوتن » ، مدلى از منظومه شمسى ساخته و آن را به سقف كارگاه علمى خود آويخته بود و گاه براى رفع خستگى آن را به كار مىانداخت و از حركت خاصّ آن لذّت مىبرد . نيوتن ، دوستى داشت كه منكر خداوند بود و بارها دربارهء وجود خداوند با او مناظره كرده بود . او روزى به ديدار نيوتن آمد . نيوتن دستگاه را به كار انداخت . دوستش شگفت‌زده پرسيد : چه كسى اين را ساخته است ؟ نيوتن با خونسردى گفت : سازنده‌اى ندارد و خود به خود به وجود آمده است . دوستش گفت : چنين چيزى ممكن نيست ! بعد از گفتگوى بسيار ، نيوتن گفت : چگونه اين منظومهء كوچك سازنده‌اى دارد ، ولى جهان گستردهء هستى بدون خالق و مدبّر است ؟ ( 2 ) فصّلت / 53