قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاها وَ قَدْ خابَ مَنْ دَسَّاها « 1 » هر كس نفس خود را پاك گردانيد ، قطعاً رستگار شد و و هر كه آلوده‌اش ساخت ، قطعاً درباخت . رستگار كسى است كه صفت رذيله‌اى بر وجود او حكم‌فرما نباشد . شقى ، بدبخت و بىبهره در دنيا و آخرت كسى است كه صفت رذيله بر دل او حكم‌فرما باشد . اين فرموده‌ى قرآن است . بر طبق آيات قرآن كريم و روايات فراوانى از اهل بيت ( ع ) ، خودسازى براى همه مخصوصاً جوانان امرى لازم وضرورى است و نبايد كسى بگذارد كه صفت رذيله‌اى در وجودش رخنه كند ؛ زيرا مانع رستگارى انسان است . اين مطلب در مورد تمام صفات رذيله صادق است ، امّا بدتر از هر صفت رذيله‌اى ، اين حالت وسواسىگرى است . بعضى اوقات انسان را آن چنان دچار بدبينى مىكند كه زندگى را به جهنّم تبديل مىكند . اين‌مطالب شوخى نيست ؛ اتّفاقاتى است كه در جامعه‌ى ما تكرار مىشود . خانمى آمده بود و مىگفت : شوهر من وضعش به جايى رسيده است كه مثلًا در خانه نشسته‌ايم غذا مىخوريم ، ناگهان فرياد مىكشد . مىگويم چه شده ؟ چه خبر است ؟ مىگويد : اين مرد كه در كوچه سرفه كرد ، رفيق تو بوده است ! ! يا مرد نيم ساعت دير به خانه آمده است ، خانمش شروع به متّهم كردن او مىنمايد . خدا نكند انسان دچار چنين حالاتى شود . بايد در جهت رفع اين صفات رذيله تلاش كرد ؛ پير و جوان و زن و مرد هم نمىشناسد . « نمىشود » و « نمىتوانم » گفتن هم حرام است . و گرنه وسواسى بايد بداند كه هم دنيايش جهنّم است و هم آخرتش ، هر چند گمان مىكند با اين كارهايش راه به سوى بهشت مىبرد امّا بايد بداند وسوسه‌گرى كار

--> ( 1 ) . شمس / 9 - 10