كرده است . امام موسى كاظم ( ع ) مىفرمايند : « لَيْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ يُحَاسِبْ نَفْسَهُ فِي كُلِّ يَوْمٍ فَإِنْ عَمِلَ حَسَناً اسْتَزَادَ اللَّهَ وَ إِنْ عَمِلَ سَيِّئاً اسْتَغْفَرَ اللَّهَ مِنْهُ وَ تَابَ إِلَيْه « 1 » » از ما نيست كسى كه هر روز حساب خود را نكشد . اگر كار خوب كرده است ، از خدا فزونى آن را خواهد و اگر كار بد كرده است ، از خدا آمرزش آن را خواهد و به سوى خداوند رجوع كند . و هر روز اين مراحل را تكرار كند تا - ان شاء الله - به مرور زمان ، اين مشكل از ريشه درمان شود . به كسانى كه دچار وسوسه‌ى فكرى يا عملى هستند ، توصيه مىشود اين درد را از خود دفع كنند . هرچند در ابتدا ممكن است خيلى اهميّت نداشته باشد ، ولى اگر به فكر چاره‌نباشند ، خواهند ديد كه مثل سرطان نابودشان مىكند . اين بيمارى بسيار خطرناك است ؛ دنيا و آخرت انسان را از بين مىبرد و از همه‌ى صفات رذيله بدتر است . صفات رذيله دشمنان بزرگى براى انسان هستند . فرد حسود ، به قول عوام حاضر است به خاطر يك دستمال ، قيصريّه را به آتش بكشد ، امّا از همين حسد بدتر ، وسوسه است . دنيا پرستى خيلى بد است . بعضى اوقات مىرسد به آن جا كه حاضر است دو ثلث جهان را نابود كند تا بر ثلث ديگر تسلّط يابد . حاضر است نسل حاضر را از ميان بر دارد به اين اميد كه بر نسل بعدى حكومت كند . امّا بايد با كمال صراحت گفت : وسوسه از اين صفت دنياپرستى هم بدتر است ؛ دنياى انسان را از بين مىبرد ، چنان كه آخرت انسان را هم از بين مىبرد و باعث تنفّر ديگران از انسان مىشود . شايد شما هم فراوان ديده باشيد كه اطرافيان وسواسى كه تنفّر عجيبى از آن شخص دارند . بچه‌ى دو سه ساله از

--> ( 1 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 453