در مورد ساير صفات رذيله هم همين طور است . انسان حسود وقتى حسادتش شعله‌ور مىشود ، چه مىكند ؟ غيبت مىكند ، زخم زبان مىزند و بالأخره عكس‌العمل نشان مىدهد . حال ، اگر عكس‌العمل نشان ندهد و با اين حسادت مبارزه‌ى منفى كند ، به جاى غيبت از او تعريف و تمجيد كند ، به جاى زخم زبان زدن در مقابلش تواضع كند ، كم كم اين مبارزه‌ى منفى حسد را كم‌رنگ مىكند و در نهايت آن را از بين مىبرد . وسواس هم مثل حسادت است . ريشه‌كن كردن آن مشكل است ، امّا اگر به اين توصيه‌ها ، خوب عمل كند ، كار آسان مىشود و مهم‌تر از همه همين بى اعتنايى است . 5 انتخاب الگو نكته‌ى ديگرى كه بايد وسواسى مراعات كند ، انتخاب الگو است ، البته الگويى كه خود دچار اين مشكل نباشد . مثلًا اگر زن وسواسى است ، الگوى او شوهرش باشد . اگر شوهر گفت : پاك است ، بگويد : پاك است و اگر او گفت : نجس است ، بگويد : نجس است . اگر دختر وسواسى است ، مادرش را الگوى خود قرار دهد و هر چه اين الگو گفت ، تسليم باشد . عرف مردم را الگوى خود قرار دهد . وسواسى بايد مثل متعارف مردم باشد . هر كارى كه آنان مىكنند ، او هم بكند . اگر كار وسواسى را يك مقدار ريشه‌يابى كنيم ، به اين جا مىرسيم كه از نظر وسواسى همه جز خودش نجس هستند ، نماز همه جز نماز او باطل است ، همه به جز او به جهنّم مىروند . در حالى كه وسواسى بايد اين طور فكر كند كه عمل همه صحيح است و عمل او غلط . و اوست كه بايد از بقيه الگو بگيرد ؛ چون وسواسى غير متعارف است و بايد متعارف شود . در كنار نگاه به الگو ، بايد از يك نفر مسأله‌دان هم مسائل شرعى خود را بپرسد . آدم