« نكتهء سيزدهم » آيا « تسامح و تساهل » در جامعهء اسلامى نيز وجود دارد ؟ در اينكه تسامح و عفو و گذشت و احسان و إقالهء عَثَرات ، از فضائل با اهميت در اسلام است و قرآن و روايات اهل البيت عليهم السلام به اجراء و گسترش آن تأكيد فرموده‌اند ، جاى ترديد و اشكال نيست ، اشكال اينجاست كه اگر قرار باشد عفو در همه جا و بدون ملاك مشروع و معقول آن جارى شود ، پس بايد قاتل و جانى و اخلالگر و مفسد فى الارض و سارق و زانى و ساير مجرمين نيز مورد عفو و احسان واقع شوند در حالى كه خداوند متعال در اين گونه امور مىفرمايد : « و لا تأخذ بهما رأفة » « 1 » چرا كه اگر عفو و تساهل و تسامح در اجراى حدود الهى و قصاص راه پيدا كند ، نتيجه‌اى جز هرج و مرج و تعطيل حدود و جرى شدن مجرمان و گسترش زمينهء جرم و فساد و گناه و تباهى در جامعه اسلامى نخواهد داشت و در نتيجة لغويّت در جعل حكم شرعى الهى لازم مىآيد . بنابراين اين گونه فضائل در جاى خود بسيار نيكوست و عقل و شرع و

--> ( 1 ) - / سورهء نور ، آيهء 2 .