قانون‌هم جاى آن را تعيين كرده است كه معمولًا در امور شخصى و فردى است نه در امور نوعى و اجتماعى و در امور مربوط به حكومت و نظام ، و از اين جهت خداوند متعال همانگونه كه به پيامبر خود صلى الله عليه و آله مىفرمايد : « فاعف عنهم و استعفر لهم » « 1 » « خذ العفو و أمُر بالعروف و أعرِض عن الجاهلين » « 2 » « و ليعفوا و ليصفحوا » « 3 » ، در عين حال به آن بزرگوار فرمان مىدهد كه : « قاتلوا المشركين كافّة كما يقاتلونكم كافّة » « 4 » « السارق و السارقة فاقطعوا ايديهما جزاءً بما كسبا » « 5 » « انما جزاء الذين يحاربون اللَّه و رسوله و يسعون فى الأرض فساداً أَن يُقتّلوا او يُصلّبوا أو تقطّع أيديهم و أرجلهم من خلاف أو ينفوا من الأرض » . « 6 » از اينرو هر گفته و هر كرده جايى دارد و متأسّفانه همهء مصائب از اينجا سرچشمه مىگيرد كه گفته‌ها بى جا و عملها به جاى يكديگر مصرف مىشود و نتيجهء آن هم چيزى جز خلط حق و باطل و مشوب كردن حق به شائبه‌هاى باطل نيست و همين خلطهاى حق و باطل است كه مردم را در ابهام و گمراهى و ضلالت مىافكند و بايد از اين نحو مغالطه‌ها و سفسطه پردازيها در گفتار و كردار به خداى رحمان و رحيم پناه برد و پرهيز كرد .

--> ( 1 ) - / سورهء آل عمران ، آيهء 159 . ( 2 ) - / سورهء اعراف ، آيهء 199 . ( 3 ) - / سورهء نور ، آيهء 22 . ( 4 ) - / سورهء توبه ، آيهء 36 . ( 5 ) - / سورهء مائده ، آيهء 38 . ( 6 ) - / سورهء مائده ، آيهء 33 .