« نكتهء دوازدهم » معناى « النّصيحة لأئمّة المسلمين » چيست ؟ و چگونه بايد آن را انجام داد ؟ در اينكه انتقاد موجب شكوفائى عقل و سدّى در مقابل خطاها و اشتباهات است و موجب كمال فردى و اجتماعى است ، هيچ شكّى نيست و بايد در جامعه اسلامى ، نقد و نظر وجود داشته باشد و از اين مهم‌تر ، انتقاد پذيرى است كه البتّه ، در اين امر فرقى ميان ولىّ فقيه و غير آن نيست و قرآن شريف نيز در اين باره مؤكّداً بيان فرموده است كه « فَبِشّر عباد الذين يستمعون القول فَيتّبعون أحسَنه اولئك الذين هديهم اللَّه و اولئك هم اولوا الألباب » « 1 » . ليكن بايد توجه داشت كه : اوّلًا : انتقاد غير از انتقام است و ابراز عقيدهء انتقادى غير از اظهار

--> ( 1 ) - / سورهء زمر ، آيهء 17 ، « پس بشارت ده بندگانى را كه سخنان رامىشنوند و بهترين آن را پيروى مىكنند ، همانا اينان را خداوند هدايت كرده است و همانا اينان خردمندانند » .