عقدهء سياسى است . انتقاد آن است كه اگر نقص و نقطه ضعفى به نظر مىرسد ، به صورت محترمانه و مخفيانه و خارج از آشوب طلبى و فتنه‌گرى گوشزد شود نه اينكه در مطبوعات و جرائد و رسانه‌هاى عمومى و يا در سخنرانىها و نامه پراكنىها آن هم به طور انتقام جويانه و همراه با تعيير و سرزنش و پرخاشگرى و آميخته با تعبيرات كوبنده باشد ، كه اين ديگر اشاعهء فحشاء است نه انتقاد و قرآن شريف عذاب هر دو جهان را بر چنين شيوه‌اى مترتب فرموده است . ثانياً : اينكه اگر هر كس هر چه اراده كند و به هر صورتى كه خواست بيان كند و بعد هم با استناد به مسئلهء « النّصيحة لائمّة المسلمين » رنگ و لعاب علمى و مشفقانه به آن بدهد ، معلوم است كه غلط است . معناى بيان بلند « نصيحت رهبران مسلمين » جز خير خواهى بى غلّ و غش و مساعدت و يارى چيز ديگرى نيست كه از آن انتقاد انتقام جويانه و شكستن حريمها و تعبيرات آكنده از تعيير ، برداشت و تفسير شود و لذاست كه اميرالمؤمنين عليه السلام مىفرمايد : « فأَعينونى بمناصحةٍ خليّةٍ من الغشّ ، سليمةٍ من الرّيب » « 1 » يعنى مرا با خير خواهى خالصانه و سالم از هرگونه ترديد و شكّ يارى كنيد و بر همين اساس در فرمان مبارك خود به مالك اشتر دستور مىفرمايند كه از انتخاب عمّال و كارگزارانى كه جسارت آنها موجب مخالفت آشكار و علنى با حاكم اسلامى در ميان

--> ( 1 ) - / نهج البلاغه ، خطبهء 117 .