واقعه را شنيده بودند عمّار را به باد انتقاد گرفتند . ليكن پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله با جملهء معروف خود : « . . . و لكن عمّار افقه منهما » عماّر از پدر و مادرش داناتر بود - / نه تنها عماّر را دلدارى داد بلكه در اجتماع ، بزرگش داشت و روش مبازره را به افراد آموخت . اين داستان در كتابهاى تفسيرى و حديثى شيعه آمده است و كتابهاى معتبر اهل تسنن نيز نقل كرده‌اند . ابو عبيده بن محمد بن عمار ياسر از پدرش نقل مىكند : كفّار عمّار را گرفتند و دست از او بر نداشتند تا كفر گفت ، پيامبر را اهانت نمود و بت را ستايش كرد ، همين كه نزد پيامبر آمد ، حضرت فرمود : « چه خبر » ؟ گفت : « خبر بد يا رسول اللّه دست از من بر نداشتند تا به شما اهانت كردم و بت را ستايش كردم . حضرت فرمود : « دلت چطور است ؟ « گفت : پر از ايمان » ، فرمود : « اگر باز هم گرفتار شدى چنان كن » « 1 » بيشتر بلكه همهء علماء اهل تسنن تقيه را قانونى مىدانند منتهى با تعبيرهاى ديگرى چون « اهميّة المقاصد و وساطة الوسائل » و « الغاية تبرّر الواسطة » و « مصالح مسترسله » بيان كرده‌اند . خداوند در قرآن ، « مؤمن » قوم فرعون را مىستايد كه ايمان خود را كتمان كرده بود ، تا قومش نفهمند : « و قال رجل مؤمن من آل فرعون يكتم ايمانه » . « 2 » و در آيهء ديگر از اينكه افراد جان خود را به هلاكت بيفكنند نهى

--> ( 1 ) - مستدرك تاليف حاكم ج 2 ص 375 ، علماء رجال اهل سنت اين حديث را در كمال اعتبار دانسته‌اند و باصطلاح صحيح على شرط الشيخين شمرده‌اند . ( 2 ) - مؤمن ، آيهء 28 .