فرموده است . « و لا تلقوا بايديكم الى التهلكة » . « 1 » اگر در راه جهاد به هلاكت رسيد در حقيت هلاك نشده و به مقامات برترى رسيده است ليكن در برخى شرايط لازمهء جهاد كردن اين نيست كه حتماً خود را به هلاكت افكند بلكه مىتوان با « تقيّه » خود را نجات دهد . نيروى يك فرد مؤمن ، نيروى همهء جامعه ايمانى هم هست و نبايد آن را بدون فايدهء مهم از دست داد . احاديثى هم كه شيعه و سنى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله دربارهء آزادى عمل هنگام ضرورت نقل كرده‌اند دليل بر مسئله مىباشد . « 2 » در روايات شيعه از ائمه عليهم السلام تأكيدات زيادى دربارهء « تقيّه » وارد شده است و تعبيراتى از اين قبيل : « 10 / 9 دين در تقيه است « و تقيّه ، دين ما و دين پدران ماست » ، « كسى كه تقيه نمىكند دين ندارد ، » « آنها كه تقيّه مىكنند دو برابر اجر مىبرند » ، از طرف ائمّه عليهم السلام رسيده است . « 3 » در برخى احاديث اين جمله آمده كه « من اذاع سرنا فليس منّا » « آنكه سرّ ما را فاش كند از ما نيست » . و اينجا لازم است نظرى به مفهوم « تقيّه » و حكم آن بيفكنيم : « تقيّه » از نظر ريشه به معناى حفظ كردن « 4 » مىباشد . و منظور حفظ

--> ( 1 ) - بقره ، آيهء 195 . ( 2 ) - همچون حديث رفع كه صحاح ششگانهء اهل تسنن و نيز در كتاب خصال مرحوم صدوق . . . ذكر شده است ، وسائل ، باب 56 ، جهاد نفس هم ذكر شده است . ( 3 ) - وسائل الشيعه ، ج 11 چاپ ط تهران . ( 4 ) - فيومى در مصباح المنير ( ج 2 ص 147 ) مىگويد . وقى اللّه السوء يقيه وقايه : حفظه . . . و التقيه و التقوى اسم منه ، و التاء مبدل منه واو .