مىرسد كه حتما بايد آن كه تقواى بيشترى دارد انتخاب شود . و البته مىدانيد كه تقوى نه تنها نماز و روزه بلكه تمام وظايف اسلامى است . اگر مسلمانى تا حد امكان نماز بخواند ولى امر به معروف و نهى از منكر نكند ، يا خود با شكم سير بخوابد و فكر همسايگان گرسنه نباشد يا اساساً غم ملت را نخورد و به فكر مسلمانان نباشد هرگز تقواى كامل ندارد . پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله كسى را كه به فكر مسلمانان نباشد مسلمان نمىداند . « 1 » كسى كه بانگ گرفتارى بشنود كه‌اى مسلمان ! و پاسخش نگويد مسلمان نيست . « 2 » كسى كه سيل مخرب را از عده‌اى مسلمانان بگرداند بهشتى مىشود « 3 » امام صادق عليه السلام آن هائى را كه با عذر تراشىها ترك امر به معروف و نهى از منكر مىكنند ديندار نمىداند « 4 » امام هشتم عليه السلام گناه آنهائى را كه همراه على عليه السلام نجنگيدند و گوشه‌اى - گرفتند و به همان روش ماندند بيش از آن‌ها مىداند كه با على جنگيدند و سپس توبه كردند « 5 » و با اين حساب مسلمانان ديگر متحير و سرگردان نبوده تقواى بيشتر را به خوبى تشخيص مىدهند . ولى اگر در تقوى هم شبهه شد كه كداميك با تقواترند و نتوانستيم هيچ گونه ترجيحى ميان آن دو بدهيم ، روى همان

--> ( 1 ) - / من اصبح و لم يهتم بامور المسلمين فليس بمسلم . ( 2 ) - / 159 ابواب جهاد العد و وسائل . ( 3 ) - / 160 همان مدرك . ( 4 ) - / مىفرمايد كه اگر نماز هم به ضرر دنيايشان بشود ترك مىكنند . ( 5 ) - / 1047 جهاد النفس وسائل .