امامت يعنى ولايت در امور دين و دنيا نظير همين بيان را استاد بزرگوارمان مرحوم امام ( ره ) در كتاب « مصباح الهدايهء » دارند ، ايشان هم خلافت ظاهرى را از شؤون خلافت باطنى دانسته و سلسلهء خلافت را از ظاهر عالم به باطن عالم و تا به عالم احديت حضرت حق كه نوعى خلافت از مقام احديت است مىرسانند ، مقام اسماء و صفات هم خلافت از احديت دارد كه مقام ذات است ، چنان كه خليفه مقام واحديت يعنى مقام اسماء و صفات . همين عالم عقل و عالم انوار اهل بيت ( ع ) است . محقق لاهيجى در كتاب گوهر مراد صفحه 329 مىگويد : « امامت رياست عامهءمسلمين در امور دنيا و دين بر سبيل خليفگى و نيابت از پيامبر است . بعد مىگويد كه تعريف مزبور مورد اتفاق ما و مخالفين ما مىباشد ، يعنى حتى آنها هم مىگويند امامت يعنى امور دنيا و دين - با اين كه امامانى كه مخالفين قبول دارند مورد تعريف مزبور نيستند چه رياست در امور دين متوقف بر معرفت امور دينى مىباشد ، و مىدانيم كه آنها نداشتند و مخالفان ما حتى دعاى ثبوت آن را هم در امامان خود ندارند . قوشچى ، شارح تجريد از علماى اهل تسنن مىگويد : « امامت ، رياست عمومى در همهء امور دين و دنيا به عنوان جانشينى از پيامبر است . » اين را قوشچى در ص 427 « شرح