احساس كه تلطيف روح مىكند و صفاء نفس و پاكى مىآورد . پاكى نفس با همسو شدن با پاك مطلق يعنى ذات احديّت است كه در تعبير ديگر تخلُّق به اخلاق الهى ناميده مىشود . وابسته بودن موجودات به ذات باريتعالى هر موجودى به نحوى و به اندازه‌اى ، پيوستگى با ذات احديّت دارد و به تعبير ديگر همهء عالم كه معلول حضرت حق مىباشد ، طبق خاصيت معلوليت ، فانى در علت خويش است ، يعنى از خود هيچ ندارد و مندكّ و فانى در وجود علّت است . علّت اگر لحظه‌اى قطع نظر از معلول كند در دم فنا و نيست خواهد شد . چرا كه از خود چيزى نيست و فناى محض مىباشد . اسااً فنا همهء سرمايه معلول است . يعنى اگر معلول ، وجود يا شرف و عزتى دارد از پيوستگى به علت است . پس : به‌اندك التفاتى زنده دارد آفرينش را * اگر نازى كند از هم فرو ريزند قالب‌ها و به تعبير ديگرى كه در خطاب به حضرت حق گفته شده : گلبرگ را ، ز سنبل مشكين نقاب كن * يعنى كه رخ بپوش و جهان را خراب كن