حديث به حدى محكم است كه راوى را هم اعتبار مىبخشد . گاهى راوى روايت را اعتبار مىدهد و گاهى روايت ، راوى را معتبر مىكند . « 1 » معناى جملهء اول حديث مزبور كه دربارهء ساير اهل بيت عليهم السلام نيز وارد شده است به خوبى واضح است . با مختصر دقتى دربارهء هدف از آفرينش ، مطلب معلوم مىشود . هدف از خلقت عالم ، انسان است . اين از برترىِ « شعور و درك » انسان بر ساير پديده‌ها و مخلوقات معلوم مىشود ، البته همهء موجودات عالم شعور دارند و به قول « اسينپوزا » فيلسوف هندى : « اين درخت و اين حيوان ، و اين من ، همه با شعور هستيم ، ليكن به اختلاف درجه » .

--> ( 1 ) . به نظر من دعاى معروف ماه رجب : « . . . لا فرق بينك و بينها إلّا أنّهم عبادك . . . » فرقى ميان تو اى خداوند وميان پيامبر و اهل بيت عليهم السلام نيست جز اين كه آن‌ها بندگان تو هستند . . . » از همين باب مىباشد . اگر حديث : « لو لاك . . . » نيز طبق قاعده باشد نبايد مطرود بدانيم . ضمناً چنان كه بعداً خواهيم گفت ، نقل روايات ضعيف در فروع اعتقادى از باب احتمال و رجاء ، اگر ضررى به محكمات اعتقادى نداشته باشد . همچون مستحبات و مكروهات در احكام ، مأجور و موجب ثواب مىباشد . به هر حال سخن در درك برخى فضايل پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام و به ويژه حضرت فاطمه زهرا عليها السلام مىباشد ، به مقدار فهم اندك خويش و ذكر فضايل هر چند احتمالى نيز ثواب دارد