نعمت خاص مؤمنين ، و نعمتى كه مخصوص مومنين باشد هدايت است ، البته هدايت ايصالى . هر چند اين ترجمه هم صد درصد كامل نيست ولى به واقع نزديكتراست . به هرحال ، اين اسماء رحمانيت و رحيميت ، وقتى برعالم تجلى كردند ، به دنبالشان اسامى ديگرى مىآيد ، وقتى چيزى را ايجاد مىكند بايد آن را به يك طرفى هدايت كند ، هدايت تكوينى ياتشريعى ، از اينجا كلمه‌ى هادى مىآيد ، دنبال اين هادى تكوينى و تشريعى ، مضل در مقابلش مىآيد ، دنبال اينها يا قبل از اينها رزاقيت مطرح مىشود تا نان بخورد ، توفيق پيدا كند تابتواند هدايت شود ، حافظيت به وجود مىآيد : « هو خير الحافظين » براى اين كه حفظش كند تا به كمال برسد : « يرسل عليكم حفظهء » الى ما شاء الله اسماء ، دنبال رحمانيت و رحيميت به وجود مىآيد . حال ، بعد از رحمن به طور مرتب بايد چه اسمى باشد ؟ بطور دقيق من الآن درنظرم نيست كه ازعرفاى نظرى چه نقل است ؟ حتما بحث دارند ، الان يادم نمى آيد كه ترتيب آن بعد از رحمن چيست ؟ ظاهر قرآن ، بعد از رحمن ، رحيم است ، ولى آيا همين طور است ؟ يا بين رحمن و رحيم اسامى ديگرى بايد باشد كه رحمن ، اول است و رحيم ، آخر . رحيم براى وصل است ، و رحمن براى بدئ است ،