خوارزمى در مناقب ، ص 91 و متقى در كنزالعمّال ، ج 2 ، ص 565 و ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغه ، ج 6 ، و ديگران از عامه ، و كتب حديثى شيعه همگى ، ذكر كرده‌اند كه على ( ع ) فرمود : « سلونى قبل ان تفقدونى ، سلونى عن كتاب الله ، فانه ليس من آيهء الّا و قد عرفت بليل نزلت ام نهار و فى سهل ام فى جبل و الله ما انزلت آيهء الا و قد علمت فيما نزلت و اين نزلت و على من انزلت و ان ربى وهب لى لساناً طلقا و قلبا عقولًا ؛ « از من سؤال كنيد پيش از آنكه مرا از دست بدهيد ، از من دربارهء كتاب خدا بپرسيد كه هر آيه‌اى را مىدانم كه در شب نازل شده يا روز ، در بيابان يا كوه ، به خدا سوگند آيه‌اى نيست كه ندانم در چه مورد نازل شده و كجا نازل شده و در مورد چه كسى نازل شده است . خداوند به من زبانى روان و دلى فهيم عطا فرموده است » . جهل برخى از صحابه و احمد حنبل در مسند خود از سعيد نقل مىكند كه : هيچ يك از اصحاب پيامبر ( ص ) غير از على ( ع ) نگفتند كه : « سلونى قبل ان تفقدونى » آنگاه ببينيد كه در برابر على ( ع ) چه كسانى قرار گرفتند . باز علامهء امينى در الغدير ج 6 ، ص 229 از كتابهاى معتبر اهل سنت