الشيخ محمد علي الگرامي القمي

44

نگاهى نو به ملاك حرمت ربا و حيل (فارسى)

تباهى دارايى پرداخت كنندگان ربا به طور دقيق به چه معنا است . چنان‌چه منظور مواردى باشد كه شخصى مبلغى را قرض مىگيرد ( حتى رباى قرضى ) و پس از مدتى مبلغ بيش‌ترى را ( مثلا هزار تومان در قبال هزار و دويست تومان ) باز پس مىدهد ، صرف چنين امرى نمىتواند فساد اموال دريافت كنندگان قرض باشد ؛ چرا شخص دريافت كننده‌ى قرض با مبلغ دريافتى ، نيازهاى ضرورى زندگىاش را رفع كرده و ممكن است به كار تجارى و سرمايه گذارى مبادرت كند . بالاخره وقتى پول در دست كسى است از آن براى درآمد بيش‌ترى استفاده مىكند ، بدين جهت است كه حتى برخى افراد را مىتوان ديد كه منازل مسكونى خود را فروخته و با پول آن اقدام به سرمايه گذارى مىكنند ، و يا كسانى با دريافت وام‌هاى با بهره از بانك‌ها به فعاليت‌هاى تجارى مىپردازند و روز به روز نيز بر رونق كارشان هم افزوده مىشود . اين‌ها اگر به بانك ربا ندهند بانك به آنان وام نخواهد داد و در اين صورت امكان تجارت نيز براى آنان فراهم نمىشود . اصولًا راز وجود پرونده‌هاى اختلاس نيز كه حاكى از روابط پنهان برخى سودجويان با رؤساى