2 - 1 . رباى قرضى اين گونه از ربا هنگامى تحقق مىيابد كه مبلغى پول ، به عنوان وام دريافت شود تا در موعد معين با مبلغ بيش‌ترى بازپرداخت شود . اين نوع قرارداد ، مبادله‌ى قرضى پول با پول محسوب مىشود . آيات 278 - 279 سوره‌ى بقره ناظر به اين نوع ربا است . در اين آيات خداوند مىفرمايد : « يا أيها الذين آمنوا اتقوا اللّه وذروا ما بقى من الربا إن كنتم مؤمنين فإن لم تفعلوا فأذنوا بحرب من اللّه ورسوله وإن تبتم فلكم رءوس أموالكم لا تظلمون ولا تظلمون . » شأن نزول اين آيه بدين گونه است كه وليد بن مغيره در عصر جاهليت و پيش از ظهور اسلام ، مبالغى را به عنوان وام پرداخت كرده بود و به همين علت مطالباتى از قبيله‌ى ثقيف داشت و فرزندش خالد بن وليد ، پس از آن‌كه اسلام آورد ، تصميم به دريافت مطالبات پدرش داشت كه آيه‌ى مزبور نازل شد و خداوند دستور داد : چنان چه توبه كرده و مسلمان شديد تنها اصل پول و سرمايه‌ى خود را مىتوانيد دريافت كنيد . بنابراين با توجه به معنا و مفاد آيه‌ى كريمه ، در موارد قرض ، تنها دريافت اصل پول مجاز خواهد بود و گرفتن هر گونه بهره منتفى مىباشد .