مسئله 2794 - اگر با عيالش كه از خون حيض و نفاس پاك است نزديكى كند و بخواهد طلاقش دهد بايد صبر كند تا دوباره حيض ببيند و پاك شود . ولى زنى را كه نه سالش تمام نشده ، يا آبستن است ، اگر بعد از نزديكى طلاق دهند ، اشكال ندارد . و همچنين است اگر يائسه باشد ، يعنى اگر قرشيه است بيشتر از شصت سال و اگر قرشيه نيست بيشتر از پنجاه سال داشته باشد . مسئله 2795 - هرگاه با زنى كه از خون حيض يا نفاس پاك است نزديكى كند و در همان پاكى طلاقش دهد اگر بعد معلوم شود كه موقع طلاق آبستن بوده با تحقّق قصد طلاق اشكال ندارد ، هر چند احوط اعاده طلاق است . مسئله 2796 - اگر مرد بخواهد زن خود را كه به واسطه اصل خلقتش يا به واسطه مرضى حيض نمىبيند طلاق دهد ، بايد از وقتى كه با او نزديكى كرده تا سه ماه از جماع با او خوددارى نمايد و بعد او را طلاق دهد . مسئله 2797 - بنابر احتياط واجب ، طلاق بايد به صيغه عربى صحيح خوانده شود مگر اين‌كه خود شوهر نتواند و وكيل هم نتواند بگيرد هر چند از راه دور و بايد دو مرد عادل آن را بشنوند ، و اگر خود شوهر بخواهد صيغه طلاق را بخواند و اسم زن او مثلًا فاطمه باشد بايد بگويد « زَوْجَتي فاطِمةُ طالقٌ » يعنى ، زن من فاطمه رها است . و اگر ديگرى را وكيل كند آن وكيل بايد بگويد : « زَوْجَةُ مُوَكِّلي فاطِمةُ طالِقٌ » . مسئله 2798 - زنى كه متعه شده ، مثلًا يك ماهه يا يك ساله او را عقد كرده‌اند طلاق ندارد ، و رها شدن او به اين است كه مدتش تمام شود ، يا مرد مدت را به او ببخشد . به اين ترتيب كه بگويد : مدت را به تو بخشيدم و تو را از حق خودم برى ء الذمه كردم ، و شاهد گرفتن و پاك بودن زن از حيض لازم نيست . عده طلاق مسئله 2799 - زنى كه نه سالش تمام نشده ، و همين‌طور زن يائسه عده ندارد ، يعنى اگر چه شوهرش با او نزديكى كرده باشد ، بعد از طلاق مىتواند فوراً شوهر كند . مسئله 2800 - زنى كه نه سالش تمام شده و يائسه نيست اگر شوهرش با او نزديكى كند و طلاقش دهد ، بعد از طلاق بايد عده نگهدارد ، يعنى بعد از آنكه در پاكى طلاقش داد