احكام ضمانت مسئله 2538 - عقد ضمانت با ايجاب - لفظى يا عملى صريح - از طرف ضامن و قبول طلبكار برقرار مىشود . پس رضايت ضامن و مضمون‌له يعنى طلبكار لازم است ولى رضايت بدهكار لازم نيست . مسئله 2539 - ضامن و طلبكار بايد مكلّف و عاقل باشند ، و كسى هم آنان را مجبور نكرده باشد ، و نيز بايد سفيه نباشند كه مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف كنند ، و طلبكار نبايد محجور به افلاس هم باشد . ولى اين شرطها در بدهكار نيست . مثلًا اگر كسى ضامن شود كه بدهى بچه يا ديوانه يا سفيه را بدهد و طلبكار قبول كند ، ضمانت صحيح است . مسئله 2540 - هرگاه براى ضامن شدن خودش شرطى - هر شرط - قرار دهد ، كه در حقيقت الان ضمانت تحقّق نيافته باشد مثلًا بگويد : اگر بدهكار قرض تو را نداد من ضامن هستم ، احتياط واجب آن است كه به ضامن شدن او ترتيب اثر ندهند ولى اگر بگويد : هم اكنون ضامن هستم كه اگر او پرداخت نكرد من بپردازم ظاهراً صحيح مىباشد چنان كه بعداً توضيح مىدهيم . مسئله 2541 - كسى كه انسان ضامن بدهى او مىشود بايد بدهكار باشد ، پس اگر كسى بخواهد از ديگرى قرض كند ، تا وقتى قرض نكرده انسان نمىتواند ضامن او شود . بلكه اگر منظورش اين باشد كه : هر وقت او بدهكار شد از هم اكنون قرار مىگذارم كه آن وقت ضامن باشم ، كه در حقيقت آلان ضمانت تحقّق نيافته است اين هم بنابر احتياط واجب باطل است .