احكام رهن مسئله 2515 - رهن آن است كه بدهكار ، مقدارى از مال خود را نزد طلبكار بگذارد كه اگر طلب او را ندهد طلبش را از آن مال به دست آورد . مسئله 2516 - در رهن لازم نيست صيغه بخوانند و همين قدر كه بدهكار ، مال خود را به قصد گرو ، به طلبكار بدهد و طلبكار هم به همين قصد بگيرد رهن صحيح است . مسئله 2517 - گرو دهنده و كسى كه مال را گرو مىگيرد بايد مكلّف و عاقل باشند ، و كسى آنها را مجبور نكرده باشد ، و نيز گرو دهنده بايد سفيه نباشد ، يعنى مال خود را در كارهاى بيهوده و بطور غير عقلايى مصرف نكند ، بلكه اگر به واسطه ورشكستگى هم حاكم شرع او را از تصرّف در اموالش جلوگيرى كرده باشد نمىتواند مال خود را گرو بگذارد . مسئله 2518 - انسان مالى را مىتواند گرو بگذارد كه شرعاً بتواند در آن تصرّف كند ، و اگر مال كس ديگر را گرو بگذارد ، در صورتى صحيح است كه صاحب مال بگويد به گرو گذاشتن راضى هستم . مسئله 2519 - چيزى را كه گرو مىگذارند ، بايد خريد و فروش آن صحيح باشد . پس اگر شراب و مانند آن را گرو بگذارند درست نيست . مسئله 2520 - نماءات و هرگونه استفاده چيزى را كه گرو مىگذارند مال مالك آن است . مسئله 2521 - طلبكار و بدهكار نمىتوانند مالى را كه گرو گذاشته شده در مدت رهن بدون اجازه يكديگر ملك كسى كنند ، مثلًا ببخشند يا بفروشند ، ولى اگر يكى از آنان آن را ببخشد يا بفروشد ، بعد ديگرى اجازه كند اشكال ندارد .