مسئله 2406 - اگر دكتر به دست خود به مريض دوا دهد ، يا نسخه‌اى داده درد و دواى مريض را به او بگويد و مريض به گفته او دوا را بخورد ، چنانچه در معالجه خطا كند و به مريض ضررى برسد يا بميرد ، دكتر ضامن است . ولى اگر فقط بگويد : به نظر من بيمارى تو فلان مرض است و داروى آن هم فلان چيز است ولى نمىگويم عمل كن ضامن نمىباشد . مسئله 2407 - هرگاه دكتر برائت جسته به مريض يا ولى او بگويد كه اگر بدون سهل انگارى ضررى به مريض برسد ضامن نيستم ، در صورتى كه حاذق باشد و دقّت و احتياط خود را بكند و به مريض ضررى برسد يا بميرد ، دكتر ضامن نيست . مسئله 2408 - مستأجر و كسى كه چيزى را اجاره داده ، با رضايت يكديگر مىتوانند معامله را بهم بزنند . و نيز اگر در اجاره شرط كنند كه هر دو يا يكى از آنان حق به هم زدن معامله را داشته باشند ، مىتوانند مطابق قرارداد ، اجاره را بهم بزنند . مسئله 2409 - اگر اجاره دهنده ، يا مستأجر بفهمد كه مغبون شده است ، چنانچه در موقع خواندن صيغه ملتفت نباشد كه مغبون است ، مىتواند اجاره رابهم بزند ، ولى اگر در صيغه اجاره شرط كنند كه اگر مغبون هم باشند حق بهم زدن معامله را نداشته باشند ، نمىتوانند اجاره را بهم بزنند . مسئله 2410 - اگر چيزى را اجاره دهد و پيش از آنكه تحويل دهد كسى آن را غصب نمايد ، مستأجر مىتواند اجاره را به هم بزند و اگر چيزى را كه به اجاره دهنده داده پس بگيرد ، و مىتواند اجاره را بهم نزند و اگر بتواند اجاره مدتى را كه در تصرّف غاصب بوده به ميزان معمول از او بگيرد . حتى اگر مثلًا حيوانى را يك ماهه به ده تومان اجاره نمايد و كسى آن را ده روز غصب كند و اجاره معمولى ده روز آن پانزده تومان باشد مىتواند پانزده تومان را از غصب كننده بگيرد . مسئله 2411 - اگر چيزى را كه اجاره كرده تحويل بگيرد ، و بعد ديگرى آن را غصب كند ، نمىتواند اجاره را به هم بزند و فقط حق دارد كرايه آن چيز را به مقدار معمول از غاصب بگيرد . مسئله 2412 - اگر پيش از آنكه مدت اجاره تمام شود ، ملك را به مستأجر بفروشد اجاره بهم نمىخورد و مستأجر بايد مال‌الاجاره را به فروشنده بدهد . مگر اين‌كه پيش از فروش يا هنگام آن اجاره را فسخ نمايند . و همچنين است اگر آن را به ديگرى بفروشد .