الشيخ محمد علي الگرامي القمي
401
رساله توضيح المسائل (1390ش) (فارسى)
لازمى قيد شده باشد . بلكه اگر در ضمن خود عقد شركت نيز ، مدت بهعنوان قيد ذكر شده باشد ، اقوى آن است كه شركت لازم مىشود چنان كه اگر طبق اساسنامه معينى خصوصيات ديگرى قيد شود همانطور كه در شركتهاى رسمى معمول است عمل به آنها لازم مىشود . پس انحلال شركت در صورتى است كه مدت منظوره در قرارداد پايان پذيرد يا كار شركت كه هدف بوده غير ممكن شود ، يا با رضايت عمومى فسخ گردد و همينطور با فسخ اكثريت مجمع نمايندگان شركت در صورتى كه عموم شركا را از اوّل مجمع نمايندگان و تبعيت از اكثريت آنها را بپذيرند . مسئله 2353 - اگر يكى از شريكها بميرد ، يا ديوانه ، يا بيهوش دائم يا سفيه شود شريكهاى ديگر نمىتوانند در مال شركت تصرّف كنند ، و همچنين است اگر مفلس شود و حكم افلاس او صادر شود . مسئله 2354 - اگر شريك چيزى را نسيه براى خود بخرد نفع و ضررش مال خود اوست ، ولى اگر براى شركت بخرد و معامله نسيه متعارف باشد ، يا از طرف شريك مجاز باشد ، يا شريك بگويد به آن معامله راضى هستم ، نفع و ضررش مال هر دوى آنان است . مسئله 2355 - اگر با سرمايه شركت معاملهاى كنند ، بعد بفهمند شركت باطل بوده معاملهاى كه انجام شده فضولى است ، پس اگر شركاء بگويند به آن معامله راضى هستيم معامله صحيح ، و گرنه باطل مىباشد . و هر كدام آنان كه براى شركت كارى كرده است ، اگر به قصد مجانى كار نكرده باشد و كارش با درخواست شركاء بوده ، يا معمول قراردادهاى شركتى كار با حق اجرت باشد مىتواند مزد زحمتهاى خود را به اندازه معمول از شريكهاى ديگر بگيرد .