مسئله 2232 - براى جلوگيرى از معصيت ، ارتكاب معصيت مثل فحش و دروغ و اهانت جايز نيست ، مگر آنكه معصيت ، از چيزهايى است كه مورد اهتمام شارع مقدس مىباشد و به هيچ وجه به آن راضى نيست ، مثل قتل نفس محترمه ، كه در اين صورت بايد به هر نحو ممكن با رعايت مراتب جلوگيرى شود . مسئله 2233 - اگر معصيت‌كار ، معصيت را ترك نمىكند مگر به جمع كردن ما بين مرتبه اوّل و دوم ، جمع بين آنها واجب است ، به اين‌كه هم از او اعراض نموده ، و ترك معاشرت نمايد ، و با چهره عبوس با او ملاقات كند ، و هم او را به زبان ، امر به معروف و نهى از منكر كند . مسئله 2234 - مرتبه سوم : توسل به زور و جبر است . اگر بداند يا اطمينان داشته باشد كه منكر را ترك نمىكند ، يا واجب را بجا نمىآورد مگر با اعمال زور و جبر ، واجب است . لكن بايد از قدر لازم تجاوز نكند . مسئله 2235 - اگر جلوگيرى از معصيت بدين نحو ممكن است كه بين شخص و معصيت ، حائل گردد و با اين نحو ، مانع از معصيت او شود واجب مىباشد . مسئله 2236 - اگر جلوگيرى از معصيت توقّف داشته باشد بر اين‌كه مثلًا دست معصيت‌كار را بگيرد ، يا او را از محل معصيت بيرون كند يا در وسيله‌اى كه با آن معصيت مىكند تصرّف كند عمل به آن در صورت امكان جايز ، بلكه واجب است . مسئله 2237 - تلف كردن امول محترمه معصيت‌كار جايز نيست . مگر آنكه لازمه جلوگيرى از معصيت باشد . و ظاهراً در اين صورت اگر تلف كند ضامن نيست . و در غير اين صورت ، ضامن و معصيت‌كار است . مسئله 2238 - اگر جلوگيرى از معصيت بر كتك زدن شخص معصيت‌كار بدون جرح ، و يا در فشار قراردادن او توقّف داشته باشد جايز است ، لكن بايد زياده روى نشود و بهتر آن است كه در اين امر و نظير آن از مجتهد جامع الشرايط اجازه گرفته شود . مسئله 2239 - اگر جلوگيرى از منكرات ، و اقامه واجبات بر جرح و قتل متوقف باشد جايز نيست ، مگر به اذن مجتهد جامع الشرايط . مسئله 2240 - اگر منكر از امورى است كه شارع مقدس به آن اهتمام مىدهد و به هيچوجه به وقوع آن راضى نيست دفع آن به هر نحو ممكن ، جايز بلكه واجب است . مثلًا