جسم آنها را نداشته باشند غالى نمىباشند هر چند در تعبير لفظى ، كلماتى بر خلاف متعارف عقيدهء متديّنين بگويند ، حتى اگر فىالمثل على ( ع ) را خالق بدانند ولى منظور اين باشد كه باذن الله خلق مىكند ، نه تنها اينها غلّو نيست كه عين واقعيت است . همانطور كه در قرآن كريم نسبت خلق به عيسى ( ع ) نيز داده شده است . اعتقاد به رسالت آنها هم پس از پيامبر ( ص ) موجب كفر مىباشد . مسئله 117 - مجسّمه كه خدا را جسم - چون ساير اجسام يا شبيه آنها يا غير آنها - مىدانند اگر به لوازم گفته شان توجّه نداشته باشند ( كه لازمه‌اش عدم احاطه و عدم علم حكمت و در نتيجه نفى ارسال رسل و . . . خواهد بود ) كافر نيستند و همين‌طور مجبِّره كه معتقدند اعمال انسان به اختيار انسان نمىباشد و نظاير اينها از ساير انحرافيون . مسئله 118 - از آنچه گفته شد معلوم شد كه ميزان كفر و اسلام ، اعتقاد و عدم اعتقاد به شهادتين مىباشد . ميزان تشيّع هم اعتقاد به لزوم اطاعت از على ( ع ) و يازده فرزندش تا حضرت حجّة بن الحسن ارواحنا فداه ، دوازده امام واجب‌الإطاعه پس از پيامبر اكرم ( ص ) مىباشد و اين‌كه آنها را خليفه بلافصل پيامبر ( ص ) بداند ، هر چند فضائل اهل بيت ( عليهم السلام ) را نداند و يا حتى از روى جهالت انكار كند . مسئله 119 - تهمت كفر و يا تسنّن و خروج از اسلام و تشيّع گناه بسيار بزرگى است و در خارج از چارچوب معيّن شده بالا نمىتوان افراد را تكفير نمود يا نسبت خروج از تشيّع داد . متأسفانه در تاريخ اسلام اين كار خلاف بسيار انجام شده است . مسئله 120 - خوارج يعنى آنها كه با پيامبر ( ص ) يا امام معصوم ( عليهم السلام ) مبارزه مسلحانه نموده‌اند نيز كافر و نجس مىباشند و همين‌طور پيروان آنها اگر در اين زمان باشند . مسئله 121 - آنها كه عالم را يك موجود مىدانند و آن هم خدا ، اگر منظورشان اين باشد كه اين در و ديوار و انسان و غيره خدا هستند كافر و نجس هستند ، همانطور كه برخى اهل كتاب مىگويند : عيسى و مادرش مريم هم خدا هستند . ولى اين عقيده را هيچ عالم و تحصيل كرده‌اى كه اطلاعات فلسفى دارد نمىگويد اما اگر منظورشان اين است كه موجود اصيل و مستقل كه وجود ، ذاتى اوست فقط يك است آن هم خداوند مىباشد و وجود ديگران عارضى و عاريت است و در حقيقت ديگران در ذات خود عدم هستند و با ارتباط با منبع هستى كه ذات بارى تعالى است وجود پيدا مىكنند ، اين عين توحيد و حق