اگر به آن خون بگويند در صورتى كه پوست يا ناخن سوراخ شود و خون ظاهر شود نجس است و در اين صورت اگر مشقّت ندارد بايد براى وضو و غسل آن را بر طرف سازند و اگر مشقّت دارد بايد اطراف آن را بطورى كه نجاست زياد نشود بشويند و پارچه يا چيزى مثل پارچه بر آن بگذارند و روى پارچه دست تر بكشند و احتياطاً تيمّم هم بكنند . ولى اگر خون ظاهر نشده باشد گر چه از طريق سوراخ ، آب به او برسد اشكال ندارد و وضو و غسل هم صحيح است . مسئله 111 - اگر انسان نداند كه خون ، زير پوست مرده يا گوشت بواسطه كوبيده شدن به آن حالت در آمده ، پاك است . مسئله 112 - اگر موقع جوشيدن غذا ذرّه‌اى خون در آن بيفتد ، تمام غذا و ظرف آن نجس مىشود . و جوشيدن و حرارت و آتش پاك كننده نيست . مسئله 113 - زردابه‌اى كه در حال بهبودى زخم در اطراف آن پيدا مىشود ، اگر معلوم نباشد كه با خون مخلوط است ، پاك مىباشد . 6 و 7 - سگ و خوك مسئله 114 - سگ و خوكى كه در خشكى زندگى مىكنند حتى مو و استخوان و پنجه و ناخن و رطوبتهاى آنها نجس است ولى سگ و خوك دريايى پاك است . 8 - كافر مسئله 115 - كافر - يعنى : كسى كه منكر خدا است ، يا براى خدا شريك قرار مىدهد ، يا رسالت حضرت خاتم‌الانبياء محمد بن عبدالله ( ص ) را قبول ندارد ، نجس است و همين‌طور اگر در اين مسائل شكّ كرده باور نداشته باشد . و نيز كسى كه يكى از ضروريات دين مبين اسلام را منكر شود ، چنانچه بداند آن چيز جزء دين است ، نجس مىباشد ، و اگر نداند احتياطاً خوبست از او اجتناب كرد . گرچه اقوى طهارت است و اگر معلوم نباشد كه مىداند يا نه ، به احتياط وجوبى بايد از او اجتناب كرد تا تحقيق شود . هر يك از احكام اسلام حتى مستحبات را اگر بداند كه پيامبر ( ص ) فرموده ولى بگويد من گفته آن حضرت را قبول ندارم كافر و نجس مىباشد . مسئله 116 - غُلاة كه در حق پيامبر ( ص ) و اهل بيت ( عليهم السلام ) غلّو مىكنند جزء كفّار هستند و منظور از غلّو بالا بردن آنها به مقام خدائى مىباشد . اگر اعتقاد خدا بودن يا حلول خدا در