مسئله 1755 - اگر روزه دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه غير جماع و استمناء كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد براى همه آنها يك كفّاره كافى است . مسئله 1756 - اگر روزه‌دار ، جماع حرام كند و بعد با حلال خود جماع نمايد يك كفّاره جمع بر او واجب است . مسئله 1757 - اگر روزه‌دار ، غير جماع و استمناء كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد و بعد با حلال خود جماع نمايد بنابر احتياط براى هر كدام يك كفّاره واجب مىشود . مسئله 1758 - اگر روزه دار ، غير جماع و استمناء كار ديگرى كه حلال است و روزه را باطل مىكند انجام دهد ، مثلًا آب بياشامد و بعد كار ديگرى كه حرام است و روزه را باطل مىكند غير از جماع و استمناء انجام دهد ، مثلًا غذاى حرامى بخورد ، يك كفّاره كافى است و بنابر احتياط مستحب كفّاره جمع بدهد . مسئله 1759 - اگر روزه‌دار ، آروغ بزند و چيزى در دهانش بيايد ، چنانچه عمداً آن را فرو ببرد ، روزه‌اش باطل است . و بايد قضاى آن را بگيرد و كفّاره هم بر او واجب مىشود . و اگر خوردن آن چيز حرام باشد ، مثلًا موقع آروغ زدن ، خون يا غذايى كه از صورت غذا بودن خارج شده و مورد تنفّر است ، به دهان او بيايد و عمداً با اين‌كه مىتواند نخورد آن را فرو برد بايد قضاى آن روزه را بگيرد و بنابر احتياط ، كفّاره جمع هم بر او واجب مىشود . مسئله 1760 - اگر نذر كند كه روز معينى را روزه بگيرد ، چنانچه در آن روز عمداً روزهء خود را باطل كند بايد همچون كفارهء رمضان يك بنده آزاد نمايد ، يا به شصت فقير طعام دهد و يا شصت روز روزه بگيرد . مسئله 1761 - كسى كه مىتواند وقت را تشخيص دهد ، اگر به گفتهء كسى كه مىگويد مغرب شده و شرعاً گفته او اعتبار ندارد افطار كند و بعد بفهمد مغرب نبوده است قضا وكفّاره بر او واجب مىشود . و اگر به شهادت دو نفر عادل عمل كرد ، يا از گفته فرد موثقى اطمينان پيدا كرد كه مغرب شده و افطار كرد و بعد فهميد مغرب نبوده فقط قضا بر او واجب است . مسئله 1762 - كسى كه عمداً روزه خود را باطل كرده ، اگر بعد از ظهر مسافرت كند كفّاره از او ساقط نمىشود . و همچنين است اگر پيش از ظهر براى فرار از كفّاره سفر نمايد ، بلكه اگر قبل از ظهر مسافرتى براى او پيش آمد كند نيز بنابر احتياط كفّاره بر او واجب است .