مسئله 1763 - اگر عمداً روزه خود را باطل كند و بعد عذرى مانند حيض يا نفاس يا مرض براى او پيدا شود كفّاره بر او واجب نيست . مسئله 1764 - اگر يقين كند كه روز اوّل ماه رمضان است و عمداً روزه خود را باطل كند ، بعد معلوم شود كه آخر شعبان بوده كفّاره بر او واجب نيست . مسئله 1765 - اگر انسان شكّ كند كه آخر رمضان است يا اوّل شوال و عمداً روزه‌خود را باطل كند ، بعد معلوم شود اوّل شوال بوده كفّاره بر او واجب نيست . مسئله 1766 - اگر روزه‌دار در ماه رمضان با زن خود كه روزه‌دار است جماع كند ، چنانچه زن را مجبور كرده باشد كفارهء روزهء خودش و روزهء زن را بايد بدهد و دو مرتبه تعزير مىشود . و اگر زن به جماع راضى بوده ، به هر كدام يك كفّاره واجب مىشود و هر يك تعزير مىشوند . مسئله 1767 - اگر زنى ، شوهر روزه‌دار خود را مجبور كند كه جماع نمايد ، يا كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، واجب نيست كفارهء روزه شوهر را بدهد . مسئله 1768 - اگر روزه‌دار در ماه رمضان با زن خود كه روزه‌دار است جماع كند چنانچه زن را مجبور كرده باشد ولى در بين جماع زن راضى شود بطورى كه بتواند جداشود و در عين حال ادامه دهد بايد مرد دو كفّاره ، و زن يك كفّاره بدهد . مسئله 1769 - اگر روزه‌دار در ماه رمضان با زن روزه‌دار خود كه خواب است جماع نمايد يك كفّاره بر او واجب مىشود ، و روزه زن صحيح است و كفّاره هم بر او واجب نيست . مسئله 1770 - اگر مرد ، زن خود را مجبور كند كه غير جماع كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند بجا آورد ، كفارهء زن را لازم نيست بدهد و بر خود زن هم كفّاره واجب نيست . مسئله 1771 - كسى كه به واسطهء مسافرت يا مرض روزه نمىگيرد ، نمىتواند زن روزه‌دار خود را مجبور به جماع كند ، ولى اگر او را مجبور نمايد و بنابر احتياط مستحب كفّاره زن را بدهد . مسئله 1772 - انسان نبايد در بجا آوردن كفّاره كوتاهى كند ، ولى لازم نيست فوراً آن را انجام دهد هر چند بهتر است . مسئله 1773 - اگر كفّاره بر انسان واجب شود و چند سال آن را بجا نياورد ، چيزى بر آن اضافه نمىشود .