آنچه براى روزه‌دار مكروه است مسئله 1744 - چند چيز براى روزه‌دار مكروه است و از آن جمله است : ريختن دارو به چشم و سرمه كشيدن در صورتى كه مزه يا بوى آن به حلق برسد ، انجام دادن هركارى كه مانند خون گرفتن و حمّام رفتن باعث ضعف مىشود ، انفيه كشيدن اگر نداند كه به حلق مىرسد و اگر بداند به حلق مىرسد جايز نيست ، بو كردن گياههاى معطر ، بدون ضرورت مايعات را در دهان كردن ، تركردن لباسى كه در بدن است ، كشيدن دندان و هر كارى كه به واسطهء آن از دهان خون بيايد ، مسواك كردن با چوب تازه . و نيز مكروه است انسان بدون قصد بيرون آمدن منى ، زن خود را ببوسد ، يا كارى كند كه شهوت خود را به حركت آورد . و اگر به قصد بيرون آمدن منى باشد در صورتى كه منى بيرون آيد روزهء او باطل مىشود . و اگر هنگام قصد بيرون آمدن منى توجّه داشته باشد كه بيرون آمدن منى مبطل روزه است با همان قصد اولى روزه‌اش باطل مىشود هر چند بعداً هم منى بيرون نيايد . جاهايى كه قضا و كفّاره واجب است مسئله 1745 - هر يك از مفطرات را اگر كسى عمداً و با آگاهى از حرام بودن آن ، در حال روزه ، انجام دهد علاوه بر قضا ، كفّاره هم بايد بدهد ، هر چند فقط حرام بودن آن را در حال روزه ، بداند ، و نداند كه مبطل روزه است و كفّاره دارد - بنابراحتياط واجب - . مسئله 1746 - اگر به واسطهء ندانستن مسئله ، كارى انجام دهد كه روزه را باطل مىكند ، چنانچه حرام بودن آن را مىدانسته ولى نمىدانسته كه روزه را باطل مىكند و مىتوانسته مسئله را ياد بگيرد بنابر احتياط واجب قضا و كفّاره بر او واجب مىشود . و اگر نمىتوانسته مسئله را ياد بگيرد ، يا اصلًا به‌مسئله توجه نداشته است ، يا يقين داشته كه فلان چيز روزه را باطل نمىكند ، كفّاره بر او واجب نيست ولى بايد قضاى روزه را بگيرد . كفّاره روزه مسئله 1747 - كسى كه كفّاره روزه رمضان بر او واجب است بايد يك بنده آزاد كند ، يا به دستورى كه در مسئلهء بعد گفته مىشود دو ماه روزه بگيرد ، يا شصت فقير را سير كند يا به هر كدام يك « مُدّ » كه تقريباً ده سير يا 750 گرم است طعام ، يعنى غذاى معمولى از قبيل گندم يا آرد يا نان يا برنج بدهد و در زمان ما كه معمولًا آزاد كردن بنده موضوعيت