خودشان باشد چنانچه سفر او هشت فرسخ باشد ، احتياط آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند . ولى اقوى كفايت تمام است . مسئله 1358 - اگر صحرانشين براى زيارت يا حجّ يا تجارت و مانند اينها مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند . شرط هفتم - آنكه شغل او مسافرت نباشد و نيز سفر مقدّمه شغلش نباشد بنابراين كسانى چون سيمبان‌هاى بين راه و مأمورين گشت بين راه و مانند اينها و همين‌طور شتردار و راننده و خلبان و كشتيبان و مانند اينها و همين‌طور كارگران و مهماندارهاى قطار و هواپيما و مانند آنها اگر چه براى بردن اثاثيّه منزل خود مسافرت كنند ، در غير سفر اوّل بايد نماز را تمام بخوانند ، و همچنين در سفر اوّل اگر صدق شغل كرده و عرفاً بگويند : كارش سفر است به شرط اين‌كه از منزلش يا جايى كه ده روز اقامت كرده نرفته باشد بايد نماز را تمام بخواند ولى اگر در سفر اوّل هنوز صدق شغل نكرده عرفاً نگويند ، سفر عمل اوست نمازشان شكسته است . و ظاهراً قصد هم در صدق شغل دخالت دارد يعنى كسى كه از اوّل به قصد شغل رانندگى مىكند عرفاً هم شغل او حساب مىشود ولى كسى كه فعلًا تصميمى نگرفته پس از چند مرتبه رفت و آمد صدق شغل مىكند . مسئله 1359 - كسى كه شغلش مسافرت است اگر براى كار ديگرى مثلًا براى زيارت يا حجّ مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند ، ولى اگر سفر زيارت را هم براى كار و شغل مىرود و در ضمن خودش هم زيارت كند ، بايد نماز را تمام بخواند . مسئله 1360 - حمله دار يعنى : كسى كه براى رساندن حاجيها به مكّه مسافرت مىكند - چنانچه ، شغلش حساب شود بايد نماز را تمام بخواند . و اگر شغلش مسافرت نباشد ، بايد شكسته بخواند . مسئله 1361 - كسى كه شغل او حمله‌دارى است و حاجيها را از راه دور به مكّه مىبرد ، چنانچه تمام سال يا بيشتر سال را در راه باشد ، بايد نماز را تمام بخواند . مسئله 1362 - كسى كه در مقدارى از سال شغلش مسافرت است ، مثل راننده اى كه فقط در تابستان يا زمستان كار مىكند ، بايد در سفرى كه براى شغلش مىرود نماز را تمام بخواند ولى احتياط مستحب آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند . مسئله 1363 - راننده و دوره‌گردى كه در دو سه فرسخى شهر رفت و آمد مىكند چنانچه اتفّاقاً سفر هشت فرسخى برود ، بايد نماز را شكسته بخواند .