مسئله 1364 - راننده و خلبان و يا شتردار و مانند آن هر چند سريع هم بروند حكمشان همان است كه گفته شد . تندى و كندى رفتن اثرى در حكم مزبور ندارد . مسئله 1365 - كسى كه شغلش مسافرت است اگر ده روز يا بيشتر در وطن خود بماند - چه از اوّل قصد ماندن ده روز را داشته باشد ، چه بدون قصد بماند - بايد در سفر اوّلى كه بعد از ده روز مىرود ، نماز را شكسته بخواند . كمتر از ده روز اين حكم را ندارد و همين‌طور در مسئلهء بعد . مسئله 1366 - كسى كه شغلش مسافرت است اگر در غير وطن خود ده روز بماند چنانچه از اوّل قصد ماندن ده روز را داشته ، در سفر اوّل كه بعد از ده روز مىرود بايد نماز را شكسته بخواند و اگر از اوّل قصد ماندن ده روز را نداشته ، احتياط آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند . ولى اقوى تمام است . مسئله 1367 - كسى كه شغلش مسافرت است ، اگر شكّ كند كه در وطن خود يا جاى ديگر ده روز مانده يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند . مسئله 1368 - كسى كه شغلش مسافرت نيست ، اگر مثلًا در شهرى يا در دهى جنسى دارد كه براى حمل آن مسافرتهاى پى در پى مىكند ، بايد نماز را شكسته بخواند ولى كسى كه كارش اين است كه هفته‌اى يك بار يا بيشتر براى انجام شغلى در محلى سفر مىكند مثلًا از تهران به كرج براى تدريس يا درس خواندن مىرود يا آن كه براى كارى مثل خريد و فروش از تهران به قم يا بالعكس سفر مىنمايد همين كه به مقدارى سفر كند كه عرفاً اين كار را شغل او بگويند بايد نماز را تمام بخواند . اگر هفته‌اى دو يا سه مرتبه رفت و آمد كند و يا اگر شغل ديگرى نداشته باشد هر چند هفته‌اى يك بار برود شغل او حساب مىشود ولى اگر در روزهاى ديگر كار ديگرى دارد و آخر هفته هم يك روز مثلًا از قم به تهران مىرود و برمىگردد براى تدريس يا تبليغ و يا هر كار ديگر ، اين شغلش حساب نمىشود و نمازش شكسته است البتّه احتياط خوب است . مسئله 1369 - كسى كه از وطنش صرف‌نظر كرده و مىخواهد وطن ديگرى براى خود اختيار كند ولى هنوز موفّق به انتخاب وطن ديگر نشده است اگر شغلش مسافرت نباشد ، بايد در مسافرت نماز را شكسته بخواند مگر اين‌كه خيلى طول بكشد و فردى خانه بدوش چون مانند سيّاحان حساب شود .