مستحب ، احتياط لازم آن است كه نماز را تمام و دوباره اعاده نمايد بلكه اگر اصل اعمال نماز را براى خدا بجا آورد ولى در انتخاب زمان و مكان خاص و يا جماعت ريا كند نيز بنابراحتياط واجب نمازش باطل است . ليكن اگر منظورش اين باشد كه ديگران بدانند كه او اهل نماز است تا آنها هم پيروى كرده نماز بخوانند و اين قصد هم براى خدا باشد اشكالى ندارد يعنى نماز را براى خدا يا اطاعت امر خدا مىخواند و در حضور ديگران خواندن را هم به اين قصد مىخواند كه ديگران را هم نمازخوان كند . تكبيرة الاحرام مسئله 990 - گفتن الله اكبر در اوّل هر نماز واجب و ركن است ، يعنى ترك آن عمداً يا سهواً نماز را باطل مىكند و از اضافه‌كردن يعنى مثلًا دوبار گفتن آن هم بنابراحتياط واجب بايد پرهيز نمايد . و بايد حروف « الله » و حروف « اكْبَر » و دو كلمه « الله » و « اكْبَر » را پشت سر هم بگويد تا موالات رعايت شود و اين مطلب در همه افعال و ذكرهاى نماز لازم‌المراعاة مىباشد ؛ يعنى بين كلمات فاصله زياد نياندازد . و نيز بايد اين دو كلمه به عربى صحيح گفته شود و اگر به عربى غلط بگويد ، يا مثلًا ترجمه آن را به فارسى بگويد صحيح نيست . مسئله 991 - احتياط واجب آن است كه تكبيرةالاحرام نماز را به چيزى كه پيش از آن مىخواند ، مثلًا به اقامه يا به دعائى كه پيش از تكبير مىخواند نچسباند . مسئله 992 - اگر انسان بخواهد اللهُ اكبَر را به چيزى كه بعد از آن مىخواند مثلًا به بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ بچسباند ، بايد ( ر ) اكبر را با پيش ( ضمّه ) بخواند . مسئله 993 - موقع گفتن تكبيرة الاحرام بايد بدن آرام باشد و اگر عمداً در حالى كه بدنش حركت دارد ، تكبيرة الاحرام را بگويد باطل است . و حكم سهو آن در مسئله 995 خواهد آمد . مسئله 994 - تكبير و حمد و سوره و ذكر و دعا را بايد طورى بخواند كه خودش بشنود و اگر به واسطه سنگينى يا كرى گوش يا سر و صداى زياد نمىشنود ، بايد طورى بگويد ، كه اگر مانعى نباشد بشنود . مسئله 995 - كسى كه لال است يا زبان او بيمارى دارد كه نمىتواند الله اكبر را درست بگويد ، بايد بهر طور كه مىتواند بگويد و اگر هيچ نمىتواند بگويد ، بايد در قلب خود بگذراند و براى تكبير اشاره كند و زبانش را هم اگر مىتواند حركت دهد .