مسئله 894 - اگر جايى از بدن يا لباس كه با زخم فاصله دارد ، به رطوبت زخم نجس شود ، جايز نيست با آن نماز بخواند . ولى اگر مقدارى از بدن يا لباس كه معمولًا به رطوبت زخم آلوده مىشود ، به رطوبت آن نجس شود ، نماز خواندن با آن مانعى ندارد . مسئله 895 - خون زخم اطراف لب و بينى و مانند اينها ، حكم ساير زخمها را دارد و به مقدار متعارف تا اطراف آن بخشيده شده است ، ولى خون زخم داخل دهان و بينى و مانند آن كه به بيرون رسيده ، اگر بيش از مقدار بند انگشت سبّابه ( اشاره ) است ، به احتياط واجب بايد تطهير كند ، مگر اين‌كه حرج باشد . و امّا خون بواسير هر چند از دانه‌هاى داخل باشد ، اشكال ندارد . مسئله 896 - كسى كه بدنش زخم است ، اگر در بدن يا لباس خود خونى ببيند و نداند از زخم است يا خون ديگر ، جايز است با آن نماز بخواند ، اگر چه احتياط مستحب آن است كه با آن نماز نخواند . مسئله 897 - اگر چند زخم در بدن باشد ، و بطورى نزديك هم باشند كه يك زخم حساب شود ، تا وقتى همه خوب نشده‌اند ، نماز خواندن با خون آنها اشكال ندارد ، ولى اگر به‌قدرى از هم دور باشند كه هر كدام يك زخم حساب شود ، هر كدام كه خوب شد ، در صورت امكان بايد براى نماز ، بدن و لباس را از خون آن ، آب بكشد ، اگر زيادتر از بند انگشت سبّابه ( اشاره ) باشد . مسئله 898 - اگر سر سوزنى خون حيض ، يا نفاس ، يا استحاضه ، يا خون سگ يا خوك يا كافر ، يا مردار ، يا حيوان حرام گوشت در بدن ، يا لباس نمازگزار باشد ، نماز او باطل است . ولى خونهاى ديگر مثل خون بدن انسان يا خون حيوان حلال گوشت ، اگر چه در چند جاى بدن و لباس باشد ، در صورتى كه روى هم كمتر از بند انگشت اشاره باشد ، نماز خواندن با آن اشكال ندارد . مسئله 899 - خونى كه به لباس بىآستر بريزد و به پشت آن برسد ، يك خون حساب مىشود ولى اگر پشت آن ، جدا خونى شود و بواسطهء اتّصال يك خون حساب نشود ، بايد هر كدام را جدا حساب نمود . كه اگر خونى كه در پشت و روى لباس است روى هم كمتر از بند انگشت اشاره باشد ، نماز با آن صحيح و اگر بيشتر باشد ، نماز با آن باطل است . مسئله 900 - اگر خون ، روى لباسى كه آستر دارد بريزد و به آستر آن برسد و يا به آستر بريزد و روى لباس خونى شود ، بايد هر كدام را جدا حساب نمود ، اگر خون روى لباس