و آستر ، روى هم كمتر از بند انگشت سبّابه باشد ، نماز با آن صحيح و اگر بيشتر باشد نماز با آن باطل است . مسئله 901 - اگر خون بدن يا لباس كمتر از بند انگشت سبّابه باشد و رطوبتى به آن برسد ، در صورتى كه خون و رطوبتى كه به آن رسيده به اندازهء بند انگشت يا بيشتر شود و اطراف را آلوده كند ، نماز با آن باطل است . بلكه اگر رطوبت و خون ، به اندازهء بند انگشت هم نشود و اطراف را هم آلوده نكند ، نماز خواندن با آن اشكال دارد ، مگر آنكه رطوبت بحدّى كم باشد كه در خون مستهلك شود . مسئله 902 - اگر بدن يا لباس خونى نشود ، ولى بواسطهء رسيدن به خون ، نجس شود - اگر چه مقدارى كه نجس شده كمتر از بند انگشت باشد - بنابراحتياط واجب نمىشود با آن نماز خواند . مسئله 903 - اگر خونى كه در بدن يا لباس است ، كمتر از بند انگشت اشاره باشد ، و نجاست ديگرى به آن برسد - مثلًا يك قطره بول روى آن بريزد - نماز خواندن با آن جايز نيست . مسئله 904 - اگر لباس‌هاى كوچك نمازگزار ، مثل عرقچين و جوراب كه نمىشود با آنها عورت را پوشانيد ، نجس باشد - چنانچه از مردار ، يا حيوان حرام گوشت درست نشده باشد - نماز با آنها صحيح است . و نيز اگر با عينك يا انگشترى نجس و مانند آن نماز بخواند اشكال ندارد ، ولى احتياط مستحب آن است كه در اين چيزهاى كوچك نجس هم نماز خوانده نشود چنان كه جايز است لباس متنجّس همراه شخص باشد مثلًا در جيب او باشد هر چند لباسى كه ساتر عورت هم بتواند باشد - ولى بهتر است كه لباس متنجّس چه كوچك و چه بزرگ هم همراه شخص نباشد . مسئله 905 - زنى كه پرستار بچّه است و بيشتر از يك لباس ندارد ، چنانچه نتواند لباس ديگرى بخرد ، يا كرايه كند و يا عاريه نمايد ، هرگاه شبانه روزى يك مرتبه لباس خود را آب بكشد ، اگر چه تا روز ديگر لباسش به بول بچّه نجس شود ، مىتواند با آن لباس نماز بخواند ، ولى احتياط مستحب آن است كه لباس خود را اطراف عصر براى نماز ظهر و عصر آب بكشد ، بلكه احتياط واجب آن است كه ترتيبى بدهد كه لااقلّ يك نماز را با لباس پاك بخواند . و همين‌طور است اگر بيشتر از يك لباس دارد ولى ناچار است كه همهء آنها را بپوشد