مسئله 889 - احتياط واجب آن است كه مرد لباس زنانه ، و زن لباس مردانه نپوشد ، بطورى كه باعث اشتباه شود . ولى در تعزيه‌ها و مانند آن كه واقع و غرض معلوم است ، اشكالى ندارد . چنان كه به‌هر حال اگر با آن لباس نماز بخواند اشكال ندارد . مسئله 890 - كسى كه بايد خوابيده نماز بخواند ، اگر برهنه باشد و لحاف يا تشك او نجس يا ابريشم خالص يا از اجزاء حيوان حرام گوشت باشد ، احتياط واجب آن است كه در نماز ، خود را با آنها نپوشاند . بلكه اگر ساتر ديگرى هم دربر داشته باشد ، بنابراحتياط واجب لحاف را به خود نپيچد ، مگر اين‌كه اضطرار داشته باشد . مواردى كه لازم نيست بدن و لباس نمازگزار پاك باشد مسئله 891 - در سه مورد اگر بدن يا لباس نمازگزار نجس باشد ، نماز او صحيح است : اوّل - آنكه بواسطهء زخم يا جراحت يا دملى كه در بدن او است ، لباس يا بدنش به خون آلوده شده باشد . دوّم - آنكه بدن يا لباس او به مقدار كمتر از بند سرانگشت اشاره ( سبّابه ) به خون آلوده باشد . سوّم - آنكه ناچار باشد با بدن يا لباس نجس نماز بخواند . و در دو مورد اگر فقط لباس نمازگزار نجس باشد ، نماز او صحيح است . اوّل - آنكه لباسهاى كوچك او مانند جوراب و عرقچين ، كه ساتر عورتين نيست ، نجس باشد . دوّم - آنكه لباس زنى كه پرستار بچّه است ، نجس شده باشد . و احكام اين پنج مورد مفصّلًا در مسائل بعد گفته مىشود . مسئله 892 - اگر در بدن يا لباس نمازگزار ، خون زخم يا جراحت يا دمل باشد ، چنانچه طورى است كه آب كشيدن بدن يا لباس يا عوض كردن لباس ، براى نوع مردم دشوار است ، تا وقتى كه زخم يا جراحت يا دمل خوب نشده ، مىتواند با آن خون نماز بخواند ، و همچنين است اگر چركى كه با خون بيرون آمده يا دوائى كه روى زخم گذاشته‌اند و نجس شده ، در بدن يا لباس او باشد . مسئله 893 - اگر خون بريدگى يا زخمى كه به زودى خوب مىشود و شستن آن آسان است ، و از يك بند انگشت اشاره زيادتر است ، در بدن يا لباس نمازگزار باشد ، نماز او باطل است .