مسئله 641 - اگر كسى در كشتى بميرد ، چنانچه جسد او فاسد نمىشود و بودن او در كشتى مانعى ندارد ؛ بايد صبر كنند تا به خشكى برسند و او را در زمين دفن كنند ، و گرنه ؛ بايد در كشتى غسلش بدهند و حنوط و كفن كنند ، و پس از خواندن نماز ميّت چيز سنگينى به پايش ببندند ، يا او را در خمره بگذارند و درش را ببندند و به دريا بيندازند و اگر ممكن است ، بايد او را در جايى بيندازند كه فوراً طعمه حيوانات نشود . مسئله 642 - اگر بترسند كه دشمن قبر ميّت را بشكافد و بدن او را بيرون آورده مُثله كند ، يعنى گوش يا بينى يا اعضاى ديگر او را ببرد ؛ چنانچه ممكن باشد ، بايد بطورى كه در مسئله پيش گفته شد ؛ او را به دريا بيندازند . مسئله 643 - مخارج انداختن در دريا و مخارج محكم كردن قبر ميّت را ، در آن صورتى كه لازم باشد ، بايد از اصل مال ميّت بردارند . مسئله 644 - اگر زن كافره بميرد و بچّه در شكم او مرده باشد ، يا هنوز روح به بدن او داخل نشده باشد ، چنانچه پدر بچّه مسلمان باشد ، بايد زن را در قبر به پهلوى چپ ، پشت به قبله بخوابانند كه روى بچّه به طرف قبله باشد . مسئله 645 - دفن مسلمان ، در قبرستان كفّار جايز نيست ، و دفن كافر نيز در قبرستان مسلمانان بنا به احتياط واجب جايز نيست . مسئله 646 - دفن مسلمان در جايى كه بىاحترامى باشد - مانند جايى كه خاكروبه و كثافت مىريزند - جايز نيست و بى احترامى نسبت به افراد مختلف فرق مىكند . مسئله 647 - دفن ميّت ، در جاى غصبى و در زمينى كه مثل مسجد براى غير دفن ميّت وقف شده ، جايز نيست . بخصوص اگر جاى نماز گزاران را بگيرد ، ولى اگر از اوّل و پيش از تماميّت وقف مسجد قسمتى از آن محلّ را براى قبر معيّن كنند ، اشكال ندارد . مسئله 648 - بنا براحتياط دفن ميّت در قبر مرده ديگر جايز نيست ، مگر آنكه قبر كهنه شده و ميّت اوّلى از بين رفته باشد و يا موجب نبش نشود ؛ يعنى بدن مرده قبلى ظاهر نشود . مسئله 649 - چيزى كه از ميّت جدا مىشود - اگر چه مو و ناخن و دندانش باشد - بايد با او دفن شود . و دفن ناخن و دندانى كه در حال حيات از انسان جدا مىشود ؛ مستحب است . مسئله 650 - اگر كسى در چاه بميرد و بيرون آوردنش ممكن نباشد ، بايد درِ چاه را ببندند ، و همان چاه را قبر او قرار دهند . مسئله 651 - اگر بچّه در رحم مادر بميرد و ماندنش در رحم براى مادر خطر داشته