و رشد جوجه‌ها ، شبهاى بلند و تاريك فصل سرما ، غريزهء مهاجرت اين پرندگان را تحريك مىكند . پرندگان ، پيش از مهاجرت ، نيروى لازم را به صورت چربى در زير پوست خود ذخيره مىكنند و از اين راه ، پاره‌اى از آنها مىتوانند تا 30 ساعت متوالى پرواز كنند . پرنده‌شناسان معتقدند پاره‌اى از چاچاهاى گروئنلند با جثه‌اى كمى بزرگ‌تر از گنجشك ، از گروئنلند تا كرانه‌هاى اسپانيا را ، كه بيش از سه هزار كيلومتر است ، يكسره پرواز مىكنند . . . . پاره‌اى از پرندگان كوچك كه ناخود آگاه از مسير اصلّى خويش منحرف مىشوند و به سوى دريا مىروند ، براى آنكه به نزديك‌ترين كرانهء نجات برگردند ، هزاران كيلومتر بر فراز آبها پرواز مىكنند . . . . از ميان پرندگان مهاجر هيچ يك دور تر از پرستوك قطبى سفر نمىكند . . . . دسته‌هاى كوچك پرستوك پس از عبور از اقيانوس اطلس به اروپا مىرسند و سپس به طرف كرانه‌هاى غربى و جنوبى آفريقا حركت مىكنند و گاهى مهاجرت آنها تا كناره‌هاى توده‌هاى يخ قطب جنوب ادامه پيدا مىكند . . . . اين پرنده در مهاجرتش ، سالانه 35000 كيلومتر راه مىپيمايد . پرندگان مهاجر با دقّتى شگفت‌انگيز جهت‌يابى مىكنند ، ولى مسير دقيق آنها كاملا روشن نشده است . . . . در آزمايش نعى از آبجين را در « ولز » انگلستان گرفته و حلقه‌گذارى كردند و به شهر « بستون » در آمريكا بردند و در آنجا رها كردند . اين پرنده پس از پيمايش 5000 كيلومتر ، بعد از 5 / 2