« هنگام تراشيدن سر در روز عيد قربان عيبهاى ظاهرى و باطنى خود را بر طرف نما ، پس از اعمال عرفات و مشعر و منى به مكه كه كانون حرم خدا است بازگرد ، و خود را در امان و حفظ و حراست خدا قرار بده تا بدين وسيله از پيروى هوى و هوسها محفوظ باشى . خانه خدا را با حالت تعظيم و شناخت كامل از جلال و قدرت او زيارت كن . و با استلام و لمس حجر الاسود ( كه نشانه بيعت با خدا است ) رضايت خود را از قسمت الهى و خضوع خود را در برابر عظمت خدا نشان بده و بوسيله طواف وداع با غير خدا وداع كن » « و صفّ روحك و سرّك للقاء اللّه تعالى يوم تلقاه بوقوفك على الصفا ، و كن ذا مروّة من اللّه بفناء اوصافك عند المروة . و استقم على شروط حجّك و وفاء عهدك الذى عاهدت ربك و اوجبته له الى يوم القيامة . » « و در وقوف بركوه صفا روح و باطن خود را صاف و پاكيزه كن تا در روز لقاء خدا از هر جهت پاك باشى . و چون بكوه مروه رسيدى با مردانگى دريافت شده از ناحيه خدا ، شخصيت و كمالات خود را در برابر خدا محو و فانى ببين و خود را در مقام فقر و فناء محض بنگر . و كوشش نما بر تعهّدات خود كه با خداى خودت در يكايك اعمال حجّ داشته‌اى ثابت و پايدار باشى تا روز قيامت » . « و اعلم بان اللّه لم يفترض الحج و لم يخصّه من جميع الطاعات الّا بالاضافة الى نفسه لقوله تعالى : وَ لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا و لا شرّع نبيّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم سنّة فى خلال المناسك على ترتيب ما شرّعه الّا للاستعداد و الاشارة الى الموت و القبر و البعث و القيامة . و فصل بيان السّبق من دخول الجنة اهلها و دخول النار اهلها بمشاهدة مناسك الحج من اوّلها الى آخرها لاولى الالباب و اولى النّهى . »