طواف كند » . « و هرول هرولة فرّا ( هربا ) من هواك و تبرّيا من جميع حولك و قوّتك . و اخرج من غفلتك و زلّاتك بخروجك الى منى ، و لا تمنّ ما لا يحلّ لك و لا تستحقّه و اعترف بالخطأ به عرفات و جدّد عهدك عند اللّه تعالى بوحدانيّته ، و تقرّب اليه و اتّقه بمزدلفة ، و اصعد بروحك الى الملاء الاعلى بصعودك الى الجبل . » « پس براى سعى صفا و مروه حاضر شو ، و با هروله ، سعى را انجام بده ، در حالى كه خود را از هوى و هوس و خودبينى و توكل بر غير خدا دور كرده باشى . ( و در حقيقت سعى تو سعى الى اللّه باشد . ) و پس از آن به طرف منى رهسپار شو ، و از غفلت و لغزشهايت بيرون آى و دل خود را متوجه خدا كن و مبادا چيزهائى را كه حلال نيست و يا استحقاق آنها را ندارى آرزو كنى . و در عرفات بخطاهايت اعتراف كن و عهد و پيمان خود را با خداى يكتا تجديد نما . و در مزدلفه به خدا تقرب بجوى و حريم او را نگهدار و تقوى پيشه كن . و با رفتن بالاى كوه مشعر ، روح و روان خود را متوجّه عالم بالا كن » . « و اذبح حنجرة الهوى و الطّمع عند الذّبيحة . وارم الشهوات و الخساسة و الدّنائة و الافعال الذّميمة عند رمى الجمرات . » « و هنگام قربانى در منى حلقوم هوى و طمع را ببر و هنگام رمى جمرات سه‌گانه شهوتهاى نفسانى و زشتيها و پستيها را از خود دور كن » . « و احلق العيوب الظاهرة و الباطنة به حلق شعرك . ( رأسك ) و ادخل فى امان اللّه تعالى و كنفه و ستره و حفظه و كلائه من متابعة مرادك بدخول الحرم . و زر البيت متحققا ( متحفّفا ) لتعظيم صاحبه و معرفة جلاله و سلطانه . و استلم الحجر رضى بقسمته و خضوعا لعظمته ، و ودّع ما سواه بطواف الوداع . »