كه به وى ارزانى داشته ، حقى قرار داده آن حق را ادا نمايد و از شكر است اين فرمايش الهى : خدايى را كه اين نعمت را در عينِ شايستگى من به من مرحمت فرموده به پاكى ياد مىكنم . نيز فرموده است : پروردگارا ! مرا در جايگاهى مبارك قرار بده . چه اين كه تو بهترين جاىگاه دهنده‌اى . نيز فرموده است : بارالها ! مرا به سرآغاز راستى در آورد و به سرانجام نيكى خارج ساز و براى من از ناحيهء خود نيروى يارى دهنده‌اى قرار بده . در اين روايت مىبينيم حد سپاس گزارى از امام عليه السلام سؤال مىشود و در جواب مىفرمايد كه ستايش خدا را در هر نعمت به جا آور . به اين معنا كه نه فقط از ديدگاه شخصى بلكه عملًا هم بايد سپاس گزار شد و اگر حقى در مال قرار داده آن حق را به صاحبانش بايد پرداخت نمود . امام به آيات قرآنى كه چگونه خدا طريق شكرگزارى را تعليم مىفرمايد اشاره مىفرمايد . در كافى روايت ديگرى از امام صادق عليه السلام نقل شده است : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله إذا وَرَدَ أمرٌ يَسُرُّهُ قَالَ : الحَمدُلِلَّهِ عَلى هَذِهِ النِّعمَةِ ، وَ إذا وَرَدَ عَلَيهِ أمرٌ يَغْتَمُّ بِهِ قَالَ : الحَمدُلِلَّهِ عَلى كُلِّ حالٍ ؛ وقتى كه موضوعى رسول الله صلى الله عليه و آله را مسرور مىكرد مىفرمود : خداى را بر اين نعمت مىستايم . اگر مسأله‌اى قلب مباركش را اندوهگين مىكرد مىفرمود : خدا را در هر حال مىستايم . تحقيق نكتهء دوم : درخواست و طلب لازم نيست فقط با زبان صورت گيرد و زبان جز وسيله‌اى براى اظهار مقصد نيست و اگر درخواست و مقصد انسان با هر وسيله‌اى - اگر چه به زبان نباشد - معلوم شود ، معنا و روحِ خواستن تحقق مىيابد ؛ نهايت اين كه وسيلهء اظهار و بروز فرق مىكند . به عنوان نمونه شما اگر هنگام شب به تابش ماه نظر بيفكنيد مىبينيد جلوهء خاصى به صفاى گلزارها داده و شاخسارها با نسيم ملايمى در حركت هستند و جهان در آرامش و سكوت شبانه فرو رفته ، مرغ شباهنگ با تك بانگ خود مىنالد . همين خود درخواست تماشا و نظاره است : « قُل انظُروا ماذا فى السَّمواتِ و الأرضِ » ؛ بگو آنچه بر در و ديوار